หนิงเฉินมองเฟิ่งฉีเจิ้งด้วยสีหน้าไร้คำพูด แล้วกล่าวว่า "ก็ประหยัด ๆ ใช้ซะบ้าง ของอย่างนั้นมันมีจำกัดนะ คนปกติหนึ่งชีวิตก็ราว 6,000-7,000 ครั้งเท่านั้น... ระวังยังไม่ทันได้งานคุณหนูเยว่ เจ้ากลับหมดศึกเสียก่อน"
เฟิ่งฉีเจิ้งลืมตาโพลง "6,000-7,000 ครั้งเรอะ? งั้นเปิ่นเหล่ายังห่างไกลนัก ต้องไปสำนักเจียวฟางบ่อย ๆ หน่อยแล้ว"
หนิงเฉินยิ้มปากกระตุก เหวี่ยงเท้าใส่เขาหนึ่งครั้ง "ไปเก็บข้าวของเดี๋ยวนี้!"
เมื่อเฟิ่งฉีเจิ้งจัดการเสร็จ ทั้งสองขี่ม้ามุ่งตรงไปยังทัพขวาแห่งกองทัพเวยหลง
มาถึงค่ายทหาร หนิงเฉินสั่งให้เรียกผู้คนตามรายชื่อออกมา
รวมแล้วมากกว่า 1,200 คน
คนเหล่านี้มีจุดร่วมกันอย่างหนึ่ง คือตัวใหญ่ไหล่กว้าง แขนแข็งแรงเหลือเกิน!
"ทุกท่านจำเปิ่นหวังได้หรือไม่?"
เหล่าทหารพลทหารกว่า 1,200 ชีวิตพยักหน้ารัวกันทั้งแถว
เหล่าทหารกองทัพเวยหลง ใครเล่าจะไม่รู้จักอ๋องผู้พิทักษ์แคว้นผู้เกรียงไกรเลื่องชื่อ?
หนิงเฉินยิ้ม "เมื่อจำกันได้ เปิ่นหวังก็จะไม่แนะนำตัวอีก... แล้วทุกท่านรู้หรือไม่ว่าเพราะเหตุใดเปิ่นหวังจึงเลือกท่านเหล่านี้ออกมา?"
"เพราะพวกเรามีแรง!"
ทหารคนหนึ่งกล่าวขึ้น
หนิงเฉินพยักหน้า "ถูกต้อง! แต่นอกจากเรื่องแรงแล้ว พวกเจ้าถูกเลือกออกมาย่อมเพราะเจ้าเป็นผู้เลิศล้ำ
เปิ่นหวังจะสร้างทัพดาบม่อขึ้นมาหนึ่งหน่วย ดั่งทัพหนิงอานของเปิ่นหวังนั่นแหละ ที่จะกวาดล้ายสนามรบจนไม่มีผู้ใดต้านทานได้"
เหล่าทหารต่างจ้องด้วยแววตาแพรวพราว
ทุกคนล้วนรู้ว่าทัพหนิงอานคือทัพเสือเดือดหมาป่า ยุทโธปกรณ์เลิศเลอ กำลังรบเกรียงไกร... ในฐานะทหารต้าเสวียน ทุกคนปรารถนาที่จะได้เข้าร่วมทัพหนิงอานเป็นเป้าหมายสูงสุด