ทหารใหม่คนอื่น ๆ เห็นไอ้หนุ่มที่เพิ่งเข้ากรมไม่ถึงสามเดือน ตัวเปื้อนเลือดทั้งตัว ยืนอยู่ริมหลุมพลางแทงอย่างบ้าคลั่ง
พวกเขาเห็นเชลยศึกกระโจนออกจากหลุมราวกับสุนัขบ้า ใบหน้าบิดเบี้ยวดุดัน แย่งปืน สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดทำให้พวกมันโหดร้ายยิ่งกว่าสัตว์ป่า
ทหารใหม่ตาสว่างในที่สุด
คนพวกนี้ที่คุกเข่าหมอบกับพื้น ร้องอ้อนวอนขอความเมตตา หากพวกมันได้โอกาสรอดชีวิต พวกมันจะแทงดาบปลายปืนทะลุหัวใจคุณโดยไม่ลังเล
ความกลัวและความโกรธปะทุขึ้นในเส้นเลือดของทหารใหม่ในเวลาเดียวกัน
ทหารใหม่ตาแดงก่ำขึ้นทีละคน กัดฟันแน่น คว้าดาบปลายปืนวิ่งไปที่ขอบหลุม
พวกเขาหยุดสั่นแล้ว เพราะความโกรธได้เผาผลาญความกลัวทั้งหมดจนมอดไหม้
พวกเขาแทงด้วยดาบปลายปืน ทุบด้วยพานท้ายปืน เตะด้วยเท้า ปาด้วยก้อนหิน สกัดทุกคนที่พยายามปีนออกจากหลุมให้ร่วงกลับลงไป
เสียงร้องโหยหวนดังสลับสับเปลี่ยน
เสียงทึบของดาบที่เสียบทะลุเนื้อ และเสียงกรอบแกรบของกระดูกที่แตกหัก ดังชัดเจนผิดปกติในความมืด
และในจังหวะนี้เอง หน่วยพลีชีพเริ่มถมดิน
ดินแช่แข็งถูกพลั่วตักทิ้งลงมาจากปากหลุม เสียงดินร่วงกราวหล่นใส่ร่าง หัว และใบหน้าของคนก้นหลุม ดินผสมกับกรวดหินก้อนเล็ก ๆ ตกกระแทกร่างจนเจ็บแสบ
เชลยศึกก้นหลุมกรีดร้อง ร่ำไห้ สาปแช่ง วิงวอน เสียงทั้งหมดปนเปกันจนกลายเป็นเสียงอึกทึกที่ชวนขนหัวลุก
บางคนกลิ้งเกลือกในโคลนเพื่อสลัดดินที่ทับถมบนร่าง
บางคนปีนไขว่คว้าอย่างสุดชีวิต เล็บข่วนผนังหลุมเป็นรอยเลือดนับไม่ถ้วน ก่อนถูกดาบปลายปืนทิ่มแทงจากข้างบนทะลุบ่า
ดินทับถมหนาขึ้นเรื่อย ๆ คลุมหลังเท้าก่อน แล้วตามด้วยหน้าแข้ง หัวเข่า
คนก้นหลุมลุยอยู่ในโคลน ก้าวเท้าหนักขึ้นทุกย่างราวกับมีอะไรจากใต้พิภพยื่นมือมารัดข้อเท้าไว้แน่น
บางคนเลิกดิ้นรน ยืนนิ่งในโคลน แหงนคอมองคบเพลิงและเงาคนที่ส่ายไหวตรงปากหลุม ไม่ขยับเขยื้อน
บางคนยังตะเกียกตะกายจะออกไป บิดร่างเหมือนปลาไหลในบึงโคลน นิ้วมือเกาะเกี่ยวขอบหลุมไว้ กำลังจะพลิกตัวออก ก็ถูกดาบปลายปืนแทงทะลุฝ่ามือ ร่วงลงไปพร้อมเสียงร้องโหยหวน