ไต้ยิงเก็บโทรศัพท์ แล้วอธิบายอย่างจริงจังว่า “พวกเราเป็นพี่น้องกันแค่ในนาม ไม่มีสายเลือดเกี่ยวข้องกัน”
เจ้าเมิ่งเลิกคิ้ว ส่งเสียง “โห” อย่างมีความหมายลึกซึ้ง แล้วแอบชำเลืองมองหยางเค่อที่ยืนอยู่ไกล ๆ
พี่ชาย คราวนี้คุณมีคู่แข่งแล้วนะ
หยางเค่อกับเจ้าเมิ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นปีสอง เมื่อไม่กี่วันก่อน จู่ ๆ เขาก็เป็นฝ่ายมาหาเจ้าเมิ่ง ขอให้ช่วยนัดไต้ยิงออกมาเที่ยวด้วยกัน
เจ้าเมิ่งได้กลิ่นข่าวฉาวทันที จึงรับปากโดยไม่ถามอะไรสักคำ แถมยังลากแฟนหนุ่มของตัวเองมาช่วยเป็นเพื่อน จะได้ไม่กระอักกระอ่วนเกินไป
ระหว่างทางมา เจ้าเมิ่งลองหยั่งเชิงไต้ยิง “คุณคิดยังไงกับหยางเค่อ เขาดูเย็นชา แต่จริง ๆ แล้วก็ดีไม่น้อยใช่ไหม”
ไต้ยิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบอย่างจริงจัง “อืม เขาพึ่งพาได้ดี ทำงานละเอียดรอบคอบ แถมยังสุขุมด้วย ตอนทำงานกลุ่มกับเขาไม่เคยมีปัญหาเลยสักครั้ง”
พอได้ยินคำตอบ เจ้าเมิ่งก็รู้สึกใจหายวาบ
หลายครั้งที่ผู้หญิงเริ่มพูดถึงผู้ชายคนหนึ่งว่า “พึ่งพาได้” หรือ “สุขุม” ส่วนใหญ่ก็หมายความว่าเห็นเขาเป็นแค่เพื่อนเท่านั้น
เวลาที่ตกหลุมรักจริง ๆ ไม่มีทางพูดถึงอีกฝ่ายอย่างใจเย็นและเป็นกลางแบบนี้หรอก… เจ้าเมิ่งแอบถอนหายใจแทนหยางเค่อในใจ แต่ไหน ๆ ก็มาถึงแล้ว ลองดูก็แล้วกัน
ทางเข้าหุบเขาสยองดูราวกับปากมหึมาสีดำมืด ค่อย ๆ กลืนคนทั้งสี่เข้าไป
แสงไฟมืดสลัวลงฉับพลัน เสียงดนตรีประกอบชวนขนลุกดังกระหึ่มขึ้น