"ท่านพี่ สุดท้ายของคุณค่าของท่านก็กำลังจะถูกข้าบีบจนหมดเกลี้ยงแล้วนะ..."
หญิงงามผู้มีใบหน้าและรูปร่างราวกับปีศาจ สวมชุดกระโปรงสายเดี่ยวสีม่วง กำลังมองชายบนเตียงด้วยท่าทางเย้ายวน
แต่ชายที่ถูกนางเรียก "ท่านพี่" กลับมีใบหน้าซูบผอม ซีดเผือด ดูเหมือนจะหมดเรี่ยวแรงแทบสิ้นลม
ชายผู้นั้นชื่อฉินเฟิง เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเมืองชิงโจว เมื่อปีก่อนเขาไม่ฟังเสียงคัดค้านของตระกูล ได้หนีตามซูชิงเสวี่ยไป!
มาถึงบ้านของซูชิงเสวี่ย กลายเป็นลูกเขยที่เข้าบ้านฝ่ายหญิง!
ผลสุดท้ายกลับถูกซูชิงเสวี่ยวางแผนร้าย ถูกหลอมเป็นเตาหลอมพลัง!
ในเวลาเพียงหนึ่งปี ระดับพลังจากขั้นสร้างฐานขั้นสอง ร่วงลงมาอยู่ที่ขั้นฝึกปราณขั้นสาม ถูกบีบจนหมดสิ้นแล้ว!
ส่วนซูชิงเสวี่ย กลับจากขั้นฝึกปราณขั้นห้า พุ่งทะยานขึ้นมาถึงขั้นฝึกปราณสมบูรณ์!
"ท่านพี่ เพื่อข้า ท่านก็อดทนอีกสักหน่อย ขอแค่ครั้งสุดท้ายนี้ ข้าก็จะทะลุขั้นสร้างฐานได้แล้ว"
ฝ่ามือสีขาวเนียนของซูชิงเสวี่ยกดลงบนอกของฉินเฟิง ลมหายใจหอมกรุ่น มุมปากของนางพลันยกขึ้นเป็นรอยยิ้มโหดร้าย
"เสวี่ยเอ๋อร์ ปล่อย...ปล่อยข้า..."
ใบหน้าของฉินเฟิงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว อยากจะดิ้นรนลุกขึ้น แต่กลับขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่น้อย
"ท่านพี่ ท่านไม่ใช่พูดหรือว่าจะทำทุกอย่างเพื่อข้า แม้แต่ยอมสละชีวิตของตัวเอง?"
ซูชิงเสวี่ยสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย "บุรุษผู้ยิ่งใหญ่ จะพูดแล้วไม่รักษาคำพูดได้อย่างไร? แบบนี้ไม่ได้นะ..."
พูดจบนางก็หรี่ตางดงามลง วาบหนึ่งของความโหดร้ายก็ฉายขึ้นมา ฝ่ามือกดลงไปอย่างแรง สุดพลังกลืนกินพลังปราณภายในร่างของฉินเฟิง!
เสียงร้องโหยหวนอันน่าสยดสยองดังก้องไปทั่วครึ่งหนึ่งของจวนซู
"ช่างสุขใจเสียจริง..."
บนใบหน้าของซูชิงเสวี่ยปรากฏสีหน้าเพลิดเพลินอย่างยิ่ง "ฉินเฟิง ข้าต้องขอบใจเจ้าจริง ๆ ถ้าไม่มีเจ้าหมาแสนรักคนนี้ ข้าจะทะลุขั้นสร้างฐานได้เร็วขนาดนี้หรือ?"
"เมื่อข้าทะลุขั้นสร้างฐานสำเร็จ ก็จะได้แต่งเข้าจวนอัครเสนาบดีฝ่ายซ้าย เป็นอนุภรรยาของคุณชายเฉาอิง จากนี้ไก่บ้านก็จะกลายเป็นนกฟีนิกซ์ เจ้าคือผู้มีพระคุณใหญ่หลวงที่ช่วยให้ข้าขึ้นสู่ตำแหน่งสูง!"
"นังแพศยา...หญิงอำมหิต..."
ฉินเฟิงเบิกตากว้างแทบปริแตก แต่พลังชีวิตในร่างกลับร่อยหรอลงอย่างรวดเร็ว ลมหายใจแผ่วเบาลงเรื่อย ๆ!
"น่าเสียดาย ร่างหยินหยางแร่ธาตุสวรรค์ของข้า เจ้าหมาแสนรักอย่างเจ้าชาตินี้ไม่มีวันได้ลิ้มรสอีกแล้ว..."
มองดูฉินเฟิงที่สิ้นใจแล้ว ซูชิงเสวี่ยกลับเต็มไปด้วยสีหน้าเยาะเย้ยและดูถูก แล้วจังหวะที่นางกำลังจะลุกขึ้น ฉินเฟิงที่ควรจะตายไปแล้วกลับลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน!
เทพเจ้าข้ายังไม่ตาย?
เทพเจ้าผู้ครองสวรรค์ชั้นสูง กลับมาเกิดใหม่ในร่างของคนไร้ค่าที่มีชื่อเดียวกัน?
ในชั่วพริบตา ฉินเฟิงก็หลอมรวมความทรงจำทั้งหมดของร่างเดิม!
"ช่างเป็นนังคนเนรคุณ ควรฆ่าให้ตาย!"
ในดวงตาทั้งสองของฉินเฟิงประกายเย็นเยียบพลุ่งออกมา
ยังไม่ทันที่ซูชิงเสวี่ยจะทันตั้งตัว ก็ได้ยินเสียง "ผัวะ" ดังขึ้น ฝ่ามือหนึ่งฟาดเข้าที่ใบหน้านางอย่างแรง ทิ้งรอยฝ่ามือห้านิ้วสีแดงสดไว้!
"เจ้าหมาไร้ค่า กล้าตีข้าหรือ?"
ซูชิงเสวี่ยเอามือกุมแก้มที่บวมแดง สีหน้าไม่อยากเชื่อเลยสักนิด หนึ่งปีมานี้ ฉินเฟิงตอบสนองทุกอย่างตามคำขอนาง เชื่อฟังทุกคำพูด หวงแหนยิ่งกว่าอะไร ไม่เคยพูดจาแข็งกระด้างสักคำ จะให้ตีหน้านางได้อย่างไร!
"ข้าไม่เพียงแต่จะตีเจ้า ข้ายังจะฆ่านังแพศยาอย่างเจ้าด้วย!"
ในดวงตางดงามของซูชิงเสวี่ย เพิ่งจะมีความอาฆาตแค้นพลุ่งขึ้นมา ก็ถูกฉินเฟิงคว้าผมไว้ ดึงตัวนางขึ้นมาอย่างทารุณ โยนลงบนเตียงอย่างรุนแรง!
"เป็นไปได้อย่างไร เจ้าไม่ใช่หมดแรงแล้วหรือ?"
ซูชิงเสวี่ยสีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง จ้องมองฉินเฟิงเขม็ง
มุมปากของฉินเฟิงยกขึ้นเป็นโค้งอันโหดร้าย "นังแพศยา ชอบดูดพลังหยินจากหยางของคนอื่นนักใช่ไหม วันนี้ให้เจ้าได้ลิ้มรสชาติของการถูกดูดพลังกลับบ้าง!"
"ไม่!!!"
ซูชิงเสวี่ยหวาดกลัวสุดขีด "ร่างกายหยินหยางแร่ธาตุสวรรค์ของข้า จะต้องมอบให้คุณชายเฉาอิง เจ้าแย่งมันไปไม่ได้ ไม่งั้นคุณชายเฉาอิงจะไม่ยกโทษให้เจ้า!"
ร่างกายหยินหยางแร่ธาตุสวรรค์นี้ คือไพ่ตายของนางในการปีนขึ้นไปพึ่งพาตระกูลเฉา!
ถ้าเสียความบริสุทธิ์นี้ไป คุณชายเฉาอิงจะยังต้องการนางอีกหรือ แผนการขึ้นสู่ตำแหน่งสูงของนางจะกลายเป็นเพียงความฝันที่แตกสลาย!
ฉีก!!!
แต่ฉินเฟิงกลับทำเป็นไม่ได้ยิน มือหนึ่งจับคอของซูชิงเสวี่ยไว้ ส่วนอีกมือหนึ่งที่ว่าง ก็ฉีกชุดกระโปรงของนางอย่างหยาบคาย ผิวขาวเนียนสะอาดผุดผ่องผืนใหญ่ ปรากฏออกมาท่ามกลางอากาศ!
"นับว่าพอมีทรัพย์อยู่บ้าง"
ฉินเฟิงยิ้มมุมปาก "วันนี้เทพเจ้าจะให้เจ้าได้สัมผัส ว่าการร่วมเพศเพื่อบำเพ็ญที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร!"
"อย่า..."
คำพูดของซูชิงเสวี่ยยังไม่ทันจบ ปากเล็ก ๆ สีแดงก็ถูกปิดลง เหลือเพียงเสียง "อือ ๆ" ดังออกมา
สองชั่วยามต่อมา
ฝนที่ตกหนักก็หยุดลง
"ฉินเฟิง เจ้าสัตว์ร้าย..."
ในฐานะคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลซู นางเคยได้รับความอัปยศอดสูแบบ inhuman แบบนี้มาก่อนหรือ? แต่วันนี้กลับถูกลูกเขยที่ไร้ค่าคนหนึ่งมาข่มเหงอย่างหนัก...ทรมานจนแทบนอนไม่ไหว!
แต่สิ่งที่นางไม่อยากเชื่อก็คือ นอกเหนือจากความอัปยศแล้ว ในใจลึก ๆ ของนาง กลับมีความรู้สึกตื่นเต้นที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนผุดขึ้นมาด้วย
เจ้าหมาไร้ค่าคนนี้ที่ไม่เคยถูกนางมองตาขึ้นเลยแม้แต่น้อย ทำไมถึงเก่งกาจขนาดนี้ รู้จักท่าทางแปลก ๆ มากมายขนาดนี้?
"เจ้ากับข้าก็เป็นสามีภรรยากัน การปรนนิบัติสามี ไม่ใช่หน้าที่ของเจ้าหรอกหรือ?"
ฉินเฟิงยิ้มเย็นเยียบ แล้วก็จับคอของซูชิงเสวี่ยไว้ ยิ้มกว้างแล้วพูด "อีกอย่าง แค่นี้เองจะนับเป็นอะไร?"
"เมื่อครู่แค่อุ่นเครื่อง ตอนต่างหากคืออาหารจานหลัก"
"ร่างกายหยินหยางแร่ธาตุสวรรค์ของเจ้า เทพเจ้ายังไม่เสพพอ..."
"อะไรนะ?!"
ซูชิงเสวี่ยราวกับถูกฟ้าผ่า ไอ้คนไร้ค่าคนนี้ ทรมานนางมาแล้วสองชั่วยาม ยังจะทำต่ออีกหรือ?
"เมื่อครู่คือการทำหน้าที่ภรรยา ตอนนี้คือการเอาสิ่งที่เป็นของร่างกายนี้กลับคืนมา!"
ยังไม่ทันที่ซูชิงเสวี่ยจะตั้งตัว ฉินเฟิงก็ประสานมือเป็นพิมพ์ พลันร่ายวิชาร่วมเพศเพื่อบำเพ็ญชั้นสวรรค์ คัมภีร์เทพธรรมาธิปไตยหยินหยาง ใช้ร่างนางเป็นหยิน ใช้ตนเองเป็นหยาง พลังกลืนกินอันเกรี้ยวกราดปกคลุมซูชิงเสวี่ยในพริบตา!
วินาทีถัดมา ซูชิงเสวี่ยก็พบด้วยความตกใจว่ากำลังของตนเอง กลับลดลงอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!
"เจ้าจะทำอะไร? รีบหยุดเดี๋ยวนี้นะ!"
แต่ฉินเฟิงกลับทำเป็นไม่ได้ยิน!
ขั้นฝึกปราณขั้นสี่!
ขั้นฝึกปราณขั้นห้า!
ขั้นฝึกปราณขั้นหก!
ขั้นฝึกปราณขั้นเจ็ด!
พุ่งขึ้นไปจนถึงขั้นฝึกปราณขั้นเก้าแล้วจึงหยุดลง!
ส่วนระดับพลังของซูชิงเสวี่ย จากขั้นฝึกปราณสมบูรณ์ ร่วงลงมาอยู่ที่ขั้นฝึกปราณขั้นสี่ ใบหน้าซีดเหลืองราวกับกระดาษ ท่าทางอ่อนแอถึงขีดสุด!
"ของไร้ค่า!"
หลังจากดูดพลังจนหมดเกลี้ยงแล้ว ฉินเฟิงก็โยนซูชิงเสวี่ยทิ้งไปราวกับโยนขยะ!
ร่างเดิมมีระดับพลังขั้นสร้างฐานขั้นสอง ซูชิงเสวี่ยคนนี้ดูดพลังไปทุกวันราวกับผึ้งงาน แต่กลับไม่ถึงขั้นสร้างฐานด้วยซ้ำ เท่ากับเป็นการทำลายระดับพลังของร่างเดิมทิ้งเปล่า ๆ
"สัตว์เดรัจฉาน..."
ซูชิงเสวี่ยที่ถูกบีบจนแทบไม่เป็นมนุษย์ จ้องมองฉินเฟิงด้วยสายตาอาฆาต "เจ้าบังอาจทำกับข้าแบบนี้ พ่อข้ากับผู้เฒ่าหลายคนของตระกูล ไปเมืองหลวงเพื่อเจรจาเรื่องแต่งงานกับคุณชายเฉาอิง ไม่นานก็จะกลับมา พวกเขาจะไม่ยกโทษให้เจ้า ถึงเวลาต้องให้เจ้าตายไม่มีที่ฝังศพ!"
"แค่ตัวเล็ก ๆ ขั้นสร้างฐานไม่กี่คน จะให้เทพเจ้าตายไม่มีที่ฝังศพหรือ?"
ฉินเฟิงหัวเราะเยาะเย้ย ในฐานะเทพเจ้าผู้ครองสวรรค์ชั้นสูง ระดับพลังของเขาบรรลุถึงยอดสุดแล้ว นักปราชญ์เป็นทาส มหาจักรพรรดิเป็นคนรับใช้ ครองสรรพชีวิตทั่วสากลหล้า หยิ่งยโสเหนือฟ้าทั้งเก้าชั้นและสิบแดน!
ชาติก่อน เพื่อปกป้องสรรพชีวิตบนสวรรค์ เขายืนหยัดเพียงลำพังเฝ้าด่านจักรพรรดิแห่งหุบเหวมืด กั้นทัพปีศาจนอกรักจากสี่จักรพรรดิมืดนานหนึ่งแสนปี สู้จนเลือดลมแห้งเหือด ร่างกายแหลกสลาย แต่เซเว่นตระกูลโบราณบนสวรรค์ กลับอยู่ด้านหลังทำลายล้างลัทธิของเขา สังหารตระกูลฉินของเขาจนหมดสิ้น!
เพียงเพราะว่า ทายาทตระกูลฉิน ไปตีสัตว์เลี้ยงวิเศษตัวหนึ่งของบุตรชายหัวหน้าตระกูลโบราณ!
เมื่อรู้เรื่องนี้ ฉินเฟิงก็เสียสติไปโดยสิ้นเชิง ตรงไปทำลายด่านจักรพรรดิ ปล่อยให้กองทัพปีศาจนอกรักบุกเข้าเมือง!
จากนั้นก็บุกกลับไปสังหารบนสวรรค์เพียงลำพัง แต่สุดท้ายก็สู้ฝูงชนไม่ไหว ถูกเซเว่นตระกูลโบราณล้อมโจมตีจนหมดเรี่ยวแรงสิ้นใจ!
"ไอ้พวกชั่วช้า รอเทพเจ้ากลับไปสวรรค์ชั้นสูง จะต้องทำให้เซเว่นตระกูลโบราณของพวกเจ้า ถูกสังหารจนหมดสิ้นทั้งตระกูล!"
ในดวงตาของฉินเฟิงเปลวไฟแห่งความโกรธแค้นลุกโชน
แต่ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องในอนาคต!
ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุด คือต้องทะลุขั้นฝึกปราณก่อน!
ถึงจะรับมือกับซูอู๋ชื่อและพวกที่กำลังจะกลับมาได้!