ตำราเทพอินหยาง

ตอนที่ 3 มดปลวกที่ไหนเลยจะรู้จักมังกรเก้าชั้นฟ้า

7 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

และดังที่ซูชิงเสวี่ยคาดไว้ ในเวลานี้ ซูเว่ยได้รีบเร่งเดินออกจากหอหมื่นสมบัติด้วยความเร่งรีบ ดวงตาของเขากระจ่างแวววาวด้วยความสงสัยและไม่แน่ใจ

จากปากของผู้ดูแลหอหมื่นสมบัติ เขาได้รับรู้แล้วว่าสมุนไพรเหล่านี้ล้วนเป็นวัตถุดิบในการปรุงยาสร้างฐาน!

เจ้าหมอนี่คิดจะทำอะไรกัน นักปรุงยาสร้างฐานงั้นหรือ?

ไอ้ลูกเขยที่ไร้ค่านี่ มันจะมีความสามารถขนาดนั้นด้วยหรือ?

"ไอ้สารเลวนี่ คิดจะสร้างฐานก่อนที่ท่านประมุขและคนอื่น ๆ จะกลับมาให้ได้หรือไร้สาระสิ้นดี!"

หามุมที่ไม่มีผู้คนซูเว่ยล้วงยันต์สีทองผืนหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ ซึ่งก็คือยันต์สื่อสารระยะไกลที่ตระกูลซูมอบให้แก่ลูกหลานแกนกลาง

เขารีบอัดพลังปราณเข้าไปในยันต์สื่อสารทันที ส่งต่อสิ่งที่ฉินเฟิงทำลงไปทั้งหมดไปถึงซูอู๋ชื่อ ประมุขตระกูล!

แม้เมืองหลวงจะอยู่ไกล แต่ตระกูลซูมีนกอสูรบินได้ระดับสอง 'นกอินทรีเมฆาม่วง' หากเดินทางทั้งกลางวันกลางคืน เร็วที่สุดก็ต้องใช้เวลาสองสามวันจึงจะกลับถึง

"ไอ้ลูกเขยไร้ค่าอย่างเจ้า ยังคิดจะกัดกลับตระกูลซูของข้าอีกเหรอ ข้าอยากเห็นว่านายจะตายยังไง!"

เมื่อส่งสารเสร็จ สีหน้าของซูเว่ยก็ฉายแววเหี้ยมโหดขึ้นมาทันที

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาจึงเก็บสีหน้าของตัวเอง แล้วรีบวิ่งกลับไปยังคฤหาสน์ตระกูลซู

หนึ่งชั่วโมง เขาต้องรีบกลับไปให้ได้ เพื่อเอาชีวิตรอดก่อน!

เมื่อซูเว่ยวิ่งหอบหายใจกลับมาถึงห้อง ดวงตาของเขาก็หดรูเหมือนเข็มทันทีเมื่อเห็นภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า

เมื่อเขากลับมาถึงห้อง เห็นซูชิงเสวี่ยกำลังนอนฟูมปากและมีอาการเลื่อนลอย ดวงตาของเขาก็หดรูเหมือนเข็มทันที

เห็นซูชิงเสวี่ยอยู่ที่มุมห้อง สภาพไม่ต่างจากคนตายแล้ว

นางซูบผอม ผมดำยาวของนางกลายเป็นสีขาวหงอก ผิวหนังหย่อนคล้อย ดวงตาลึกโหล เหมือนถูกดึงเอาช่วงชีวิตหลายสิบปีไปอย่างไม่มีวี่แวว ไหนเลยจะเหลือเค้าความงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองเทียนหยางเช่นเมื่อก่อน?

กลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ซูเว่ยรู้สึกถึงความเย็นเยียบที่แทงทะลุจากฝ่าเท้าขึ้นมาจนถึงกระหม่อม

ที่แท้ก็กลั่นแกล้งสาวน้อยวัยสดใสให้ตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ไอ้สัตว์เดรัจฉานนี่มันไม่ใช่คนจริง ๆ ด้วยซ้ำ!

"ทำเรื่องที่ข้าให้ทำเสร็จแล้วหรือ?"

ฉินเฟิงนั่งขัดสมาธิบนเตียง ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ประกายแสงคมกริบวาบผ่านไปชั่วครู่

พลังปราณของเขาดูเข้มข้นขึ้นกว่าเดิมอีกหนึ่งส่วน ใกล้จะถึงขั้นบำเพ็ญเพียรเต็มขั้นเพียงก้าวเดียว

"เรียบร้อยแล้วขอรับ"

ซูเว่ยรีบยื่นสมุนไพรให้ แล้วพูดอย่างระมัดระวัง "น้องเขย... ไม่สิ ท่านเฟิง สมุนไพรทั้งหมดซื้อมาให้แล้ว ตามที่เราตกลงกัน..."

"วางใจได้ ข้าพูดคำไหนคำนั้น"

เมื่อพูดจบ เขาดีดนิ้ว หนึ่งลำแสงพุ่งเข้าไปในร่างของซูเว่ย

ซูเว่ยรู้สึกถึงความเจ็บปวดแสบร้อนที่กลางอกหายไปในทันที แทนที่ด้วยความสุขสำราญที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน!

ตราจุดหัวใจ ถูกแก้แล้ว!

"ขอบคุณท่านเฟิง! ขอบคุณท่านเฟิงที่ไม่ฆ่าข้า!"

ซูเว่ยดีใจจนแทบคลั่ง คุกเข่ากราบลงอย่างต่อเนื่อง แต่ในใจกลับหัวเราะเย็น ไอ้สัตว์เดรัจฉาน เจ้าจงได้ใจไปอีกสองวัน เจ้าสำราญได้อีกไม่นานหรอก!

เมื่อประมุขและผู้อาวุโสกลับมา ต้องชดใช้ความอัปยศในวันนี้ให้เป็นสิบเท่า...

แต่ขณะที่เงยหน้าขึ้น มือข้างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในสายตาอย่างไม่ทันตั้งตัว และขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว

"พุ่บ!"

ฉินเฟิงสีหน้าเรียบเฉย มือเหมือนมีด ฟันคอซูเว่ยอย่างแม่นยำ

เลือดพุ่งทะลักออกมา

"เจ้า... เจ้าไม่รักษา... สัญญา..."

ซูเว่ยกุมคอแน่น ร่างกายล้มลงกับพื้น ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ตายอย่างไม่สบตา

แต่ฉินเฟิงกลับยิ้มเยาะมองศพของซูเว่ย "ขอโทษที ข้าแค่บอกว่าจะแก้ตราจุดหัวใจให้เจ้า"

"แต่ข้าไม่ได้บอกว่าจะไม่ฆ่าเจ้า"

"ปีศาจ..."

"เจ้าเป็นปีศาจ!"

เห็นซูเว่ยถูกสังหารด้วยปลายมีดเดียว ซูชิงเสวี่ยเต็มไปด้วยความเคียดแค้น "ทำลายความบริสุทธิ์ของข้า ชิงต้นกำเนิดของข้า ฆ่าพี่ชายของข้า เจ้ารอไว้เถอะ เมื่อพ่อข้ากับผู้อาวุโสทั้งหลายกลับมา ต้องทำให้เจ้าตายทั้งเป็นแน่!"

"ฮ่า ๆ ข้ากำลังรอให้พวกเขากลับมาอยู่พอดี จะได้ฝังทั้งตระกูลเจ้าไว้ด้วยกัน!"

ฉินเฟิงหัวเราะเย็นเยียบ จากนั้นไม่สนใจซูชิงเสวี่ยอีก ตั้งจิตลงไปยังตันเถียน!

ในเวลานี้ ภายในร่างของเขา มีหม้อวิเศษโบราณขนาดเท่าฝ่ามือลอยอยู่!

นี่คือสมบัติลับแห่งแดนบน หม้อพิทักษ์ฟ้า!

เป็นสิ่งที่เขาได้มาจากการสำรวจซากโบราณแห่งตำหนักเซียน ภายนอกสลักลวดลายเซียนไร้ที่ติ แฝงความลับอันยิ่งใหญ่แห่งเซียนวิถี มหัศจรรย์ไม่สิ้นสุด แม้แต่เขา ผู้เป็นเทพเจ้าผู้ครองสวรรค์ชั้นสูง ก็ไม่อาจหยั่งรู้ถึงก้นบึ้งของมันได้!

หม้อนี้ สามารถหลอมทุกสรรพสิ่งใต้หล้า นำพลังแห่งสรรพภพนับหมื่นมาใช้ได้!

"สหายเก่า ตราบใดที่มีเจ้า การกลับขึ้นสู่แดนบนและขึ้นสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง ก็ไม่ใช่เรื่องยาก!"

นึกในใจ ไม่ลังเลอีกต่อไป ฉินเฟิงกวักมือครั้งใหญ่ โยนสมุนไพรปรุงยาสร้างฐานที่ซูเว่ยซื้อมาทั้งหมดเข้าไปในหม้อพิทักษ์ฟ้า!

ที่มุมห้อง ซูชิงเสวี่ยที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด มุมปากของนางพลันยกยิ้มเยาะ "ยาสร้างฐานเป็นยาระดับสอง มีเพียงนักปรุงยาระดับสองเท่านั้นที่ปรุงได้ เจ้าไอ้ขี้แพ้ขั้นบำเพ็ญเพียร ยังคิดจะปรุงยาระดับสองอีกหรือ?"

นักปรุงยา ในเมืองชิงหลงเป็นชนชั้นสูงส่งเพียงใด? นักปรุงยาระดับสองหนึ่งคน ทั่วทั้งเมืองชิงหลงมีสถานะและตำแหน่งสูงยิ่ง แม้แต่ราชสำนักเมืองชิงหลงยังต้องให้เกียรติสามส่วน คนแบบนี้ จะมาเป็นลูกเขยตระกูลซูได้อย่างไร!

"มดปลวกที่ไหนเลยจะรู้จักมังกรเก้าชั้นฟ้า?"

ฉินเฟิงสีหน้าเยาะเย้ย

ในฐานะเทพเจ้าผู้ครองสวรรค์ชั้นสูง และยังเป็นปรมาจารย์ด้านยา เขาเขียนตำรายาไท่สื่อด้วยมือของตัวเอง จนถึงทุกวันนี้ยังคงเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์สูงสุดในวงการยา!

แม้วิญญาณจะกลับลงมายังโลกมนุษย์ ไม่มีความรุ่งโรจน์ดังเก่า แต่การปรุงยาสร้างฐานเพียงเม็ดเดียว สำหรับเขาแล้ว ยังคงเป็นเรื่องง่ายดาย!

ฉินเฟิงดีดนิ้ว

ในกระแสพลังปราณที่ปลายนิ้ว จู่ ๆ ก็มีเปลวไฟสีทองเล็ก ๆ วาบขึ้น

เปลวไฟเพิ่มขึ้นตามลม กลายเป็นเปลวไฟสีแดงก่ำในพริบตา ห่อหุ้มเงาหม้อลวงตานั้นไว้

"นี่คือ... พลังปราณกลายไฟ?!"

"ไอ้ขี้แพ้นี่ ปรุงยาเป็นจริง ๆ ด้วยหรือ?"

นางแทบไม่อยากเชื่อ ว่าเจ้าลูกเขยหนุ่มรูปงามที่ถูกนางใช้เป็นเตาหลอมดูดพลังวันแล้ววันเล่า จะเป็นนักปรุงยาได้จริง ๆ!

ในสายตาของนาง มือของฉินเฟิงว่องไวเป็นอย่างมาก ฝีมือราวกับสายน้ำไหล!

ควบคุมไฟ ละลายยา รวมเม็ดยา... รวดเร็วเป็นหนึ่ง!

หนึ่งวันหนึ่งคืนผ่านไป

วูม——!

หม้อพิทักษ์ฟ้าส่งเสียงก้องกังวาน ฝาหม้อพุ่งทะยานขึ้นฟ้า

กลิ่นยาหอมเข้มข้นจนไม่อาจจางหาย กระจายไปทั่วห้อง เพียงแค่สูดเข้าไปหนึ่งอึดใจ ก็ทำให้ทั่วร่างกายรู้สึกสบายตัว

ยาเม็ดหนึ่งขนาดเท่าลูกตานาค กลมกลึง เรืองแสงอ่อน ๆ ลอยนิ่งอยู่เหนือปากหม้อ

และบนผิวของยาเม็ด กลับมีรอยยาดานสีทองชัดเจนห้ารอยสลักอยู่!

"รอยยาดานห้ารอย เป็นยาสร้างฐานที่สมบูรณ์แบบ!"

ซูชิงเสวี่ยตกตะลึงจนพูดไม่ออก ปากอ้าค้างกว้างจนใส่ไข่ไก่ได้ทั้งฟอง

ยาสร้างฐานธรรมดา เพิ่มโอกาสสร้างฐานได้สามส่วน

ยาสร้างฐานที่มีรอยยาดาน ทุกรอยที่เพิ่มขึ้น ฤทธิ์ยาก็จะแข็งแกร่งขึ้นหนึ่งส่วน

รอยยาดานห้ารอย นั่นคือยาสร้างฐานที่สมบูรณ์แบบ กลืนยานี้เข้าไป โอกาสสร้างฐานสำเร็จคือสิบส่วน ยังสามารถหล่อหลอมรากฐานเต๋าที่สมบูรณ์แบบได้อีก!

เจ้าหมอนี่ ปรุงยาสร้างฐานที่สมบูรณ์แบบได้ด้วยหรือ?

เป็นไปได้อย่างไร?

แม้แต่มองทั้งเมืองชิงหลง นักปรุงยาระดับสองตลอดชีวิต ก็ไม่แน่ว่าโชคดีปรุงสำเร็จแม้แต่เม็ดเดียว!

หรือว่า ฉินเฟิงจะเป็นนักปรุงยาระดับสาม?

ความคิดหนึ่งที่แม้แต่ตัวนางเองก็รู้สึกไร้สาระ เกิดขึ้นในใจอย่างไม่สามารถควบคุมได้

แต่ฉินเฟิงกลับไม่แม้แต่จะมองยาสร้างฐานที่สมบูรณ์แบบที่ทำให้คนภายนอกคลั่งไคล้ได้แม้แต่ตาเดียว ราวกับว่าแค่ปรุงลูกกวาดธรรมดา ๆ เม็ดหนึ่ง

เขาอ้าปากสูด ยาก็กลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าปาก

ตูม!!!

ยาเข้าปากก็ละลาย พลังยาอันยิ่งใหญ่ มหาศาลราวกับสายน้ำที่พังเขื่อน ระเบิดขึ้นในร่างทันที!

ฉินเฟิงรีบหมุนคัมภีร์เทพธรรมาธิปไตยหยินหยาง นำพลังนี้พุ่งชนขีดจำกัดของพลังปราณ

บำเพ็ญเพียรเต็มขั้น——ทะลุ!

สร้างฐานขั้นที่หนึ่ง!

สร้างฐานขั้นที่สอง!

สร้างฐานขั้นที่สาม!

พลังปราณของฉินเฟิง ราวกับม้าที่หลุดจากบังเหียน หลังจากถึงขั้นสร้างฐานที่สามเท่านั้น จึงหยุดลง

สัมผัสได้ถึงพลังปราณที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิงของฉินเฟิง ซูชิงเสวี่ยกลับหน้าซีดราวกับถูกฟ้าผ่า นางดูดพลังจากฉินเฟิงเต็มหนึ่งปีก็ไม่ถึงขั้นนั้น ฝ่ายกลับฝึกกลับมาได้ในเวลาเพียงสองวัน!

"พอใช้ได้"

อย่างไรก็ตาม สีหน้าของฉินเฟิงยังคงเฉยเมยอย่างยิ่ง จากนั้นจิตใจเคลื่อนไหว พลังจิตทะลุออกจากร่าง!

แผ่ปกคลุมพื้นที่หลายลี้ในทันที

และในวินาทีต่อมา เขาก็สัมผัสได้ถึงนอกประตูใหญ่คฤหาสน์ตระกูลซู พลังอำมหิตห้าสาย กำลังพุ่งขึ้นฟ้าอย่างไม่ปิดบัง ตรงดิ่งมายังลานบ้านของเขาด้วยความเร็วสูง!

คนผู้นำ ดวงตาเบิกกว้างจนแทบปริ ฆาตกรรมแผ่กระจาย นั่นคือประมุขตระกูลซู ซูอู๋ชื่อ!

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป