……
เช้าวันรุ่งขึ้น ซูหว่านส่งกู้อิงไปที่บ้านย่า ฉินเจียอิงคิดถึงหลานสาวพอดี
"แม่คะ ฝากอิงอิงให้แม่ดูแลสักสองสามวันนะคะ" ซูหว่านเอ่ย
แม้ฉินเจียอิงจะมองซูหว่านเปลี่ยนไปบ้าง แต่ก็ยังไม่ถูกจริตกับนิสัยของซูหว่าน
"วันศุกร์นี้แม่จะไปต่างประเทศ เธอมารับเธอคืนวันพฤหัสตอนเย็นแล้วกัน" ฉินเจียอิงบอก
ซูหว่านชะงัก "คุณย่าจะไปต่างประเทศด้วยหรือเปล่าคะ"
"คุณย่าอยู่ที่จีน ซือฉีจะดูแลที่บ้าน ถ้าเธอมีเวลา ก็แวะมาอยู่เป็นเพื่อนท่านบ้าง"
"ได้ค่ะ" ซูหว่านพยักหน้า
สิบโมงเช้า
ซูหว่านกับเซียวเยว่กำลังคุยเรื่องการหย่าอยู่ในร้านกาแฟ ตรงประตู ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาอายุราวยี่สิบแปดยี่สิบเก้า รูปร่างสูงใหญ่ ใส่สูทผูกไท ดูสง่างาม กระฉับกระเฉง ให้ความรู้สึกว่าเป็นคนเก่งกาจ
"รุ่นพี่ของฉัน จี้เฟยฟาน" เซียวเยว่ลุกขึ้นแนะนำ
"เพื่อนฉัน ซูหว่าน"
ซูหว่านจับมือทักทายจี้เฟยฟาน แล้วต่างคนต่างนั่งลง
จี้เฟยฟานปรับเข้าสู่โหมดมืออาชีพทันที เขาวิเคราะห์สถานการณ์ของซูหว่านอย่างใจเย็น ถึงซูหว่านจะฟ้องหย่าโดยไม่ขอสินสมรสใด ๆ แต่ความคืบหน้าของการหย่าขึ้นอยู่กับความเร็วในการจัดการของกู้เยี่ยนจือ
"การที่คุณหย่าตอนนี้ เป็นประโยชน์ต่อการขอสิทธิ์เลี้ยงดูบุตรมาก ลูกสาวคุณอายุไม่ถึงห้าขวบ ศาลจะให้สิทธิ์แม่เป็นคนเลี้ยงดูเป็นหลัก"
ซูหว่านพยักหน้า "รบกวนทนายจี้ช่วยให้คดีนี้ชนะด้วยนะคะ" ซูหว่านพูดอย่างจริงใจ