ซูหว่านหยิบปากกาเน้นข้อความขึ้นมา แล้วเริ่มเข้าสู่การบรรยายอย่างเป็นทางการในวันนี้ เธอหันหลังให้ผู้ฟัง พลางใช้ปากกาชี้เนื้อหาที่กำลังอธิบาย พร้อมกับหันหน้ากลับมาสบตาผู้ฟังอย่างสุภาพเป็นระยะ
ทฤษฎีวิจัยที่ซับซ้อนเหล่านั้น หลุดออกจากปากเธออย่างเป็นธรรมชาติราวกับกินข้าวดื่มน้ำ น้ำเสียงใสกังวาน ทว่ากลับแผ่พลังและความสง่างามที่ทำให้ใครก็มิอาจดูแคลน
ขณะที่คณะเยี่ยมชมจากต่างประเทศราวสิบกว่าคนด้านล่าง ต่างตั้งใจฟังด้วยสีหน้าจริงจัง บางคนยกคอมพิวเตอร์ขึ้นมาจดบันทึกทันที
คนจำนวนมากในที่นั้นฟังคำอธิบายของซูหว่านไม่เข้าใจ อย่างเช่นเหล่านักศึกษาด้านหลัง แต่โชคดีที่แม้ซูหว่านจะบรรยายเป็นภาษาอังกฤษ แต่บนจอก็มีคำแปลภาษาจีนกำกับ
กู้เยี่ยนจือมีแววตาลึกซึ้ง ไม่อาจคาดเดาความคิดได้ แต่ลู่เซียวและเหอหยางฟังเข้าใจได้อย่างไม่ยากเย็น อีกทั้งยังรู้สึกทึ่งในวาทศิลป์อันยอดเยี่ยมของซูหว่านบนเวที
เล็บของเหยาเฟยกดจิกต้นขาตัวเอง เธอถามตัวเองว่า แค่ฟังคำบรรยายของซูหว่านเธอยังรู้สึกยากลำบาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการบรรยายอย่างเป็นธรรมชาติและลื่นไหลเช่นนั้นเลย
ในพริบตา การบรรยายของซูหว่านดำเนินมาถึงครึ่งทางแล้ว มีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งเดินมาวางชาสักถ้วยบนแท่นบรรยายทันที
ซูหว่านฉวยโอกาสนี้ยกถ้วยชาขึ้นจิบสองสามอึก หลังจากวางถ้วยลง เกลียวผมสีดำนุ่มสลวยข้างหูก็ร่วงลงมา ขับเน้นแนวกรามโค้งงามของเธอ แม้จะสวมแว่นตา ก็ไม่อาจบดบังดวงตาคู่สวยของเธอ ที่ฉายแววสดใสเปี่ยมปัญญา
โดยเฉพาะเมื่อซูหว่านหันหลังกลับ สัดส่วนของเธอภายใต้เสื้อเชิ้ตและกระโปรงทรงสอบก็เผยให้เห็นอย่างไม่ปิดบัง
โดยเฉพาะเรียวขาเล็กขาวเนียนของเธอ ยาวระหงดุจงานศิลปะ