หลังชายหนุ่มจากไป ซีวหยวนจือยังคงมีน้ำตาคลอ มองละครเพลงแสนซาบซึ้งเบื้องล่าง
เมื่อครู่นี้ตอนสบกับแววตาร้อนแรงของซูเยี่ยนเหอ จู่ ๆ นางก็พบว่าตนคงแสดงผิดไปแล้ว
ทางซูเยี่ยนเหอไม่มีปัญหา เขาชอบความรู้สึกที่มีคนต้องการ
แต่ทางจี้อวิ๋นเจิงต่างหากที่นางคงทำพลาด
ประสบการณ์ที่ผ่านมาไม่เคยทำให้นางให้ความรักมาเป็นอันดับแรก นางจึงไม่เข้าใจความรู้สึกที่เจ้าของร่างเดิมมีต่อจี้อวิ๋นเจิง
แต่เมื่อครู่นี้จู่ ๆ นางก็พลันตระหนักขึ้นมา ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา นางทำตัว ‘เฉยชาเกินไป’ กับจี้อวิ๋นเจิง ไม่มีความยึดติดอย่างที่เจ้าของร่างเดิมมีต่อเขา!
จี้อวิ๋นเจิงไม่ส่งข้อความมาหานางตลอดทั้งสัปดาห์ แม้ในบ้านพักเขาจะไม่ได้สนิทสนมกับผู้เข้าแข่งขันหญิงคนไหน แต่ด้วยนิสัยของเจ้าของร่างเดิมแล้ว เรื่องนี้ไม่น่าจะจบลงแบบนี้
นางน่าจะหาทางหลบกล้องไป ‘พูดคุย’ กับจี้อวิ๋นเจิง หากจี้อวิ๋นเจิงไม่ให้ความร่วมมือ นางถึงขั้นอาจทำอะไรโดยไม่สนใจสิ่งใดต่อหน้ากล้อง
แต่นางกลับไม่มีการกระทำใดต่อจากนั้นเลย
สิ่งที่นางมีต่อจี้อวิ๋นเจิงอาจไม่ใช่ความรัก หากเป็นความยึดติด นางคิดว่าคนคนนี้เป็นของนาง ดังนั้นนางจึงต้องกุมเขาไว้ในมือให้แน่น ต่อให้จี้อวิ๋นเจิงพบว่านางไม่ได้รักเขามากอย่างที่เขาคิด นางก็ยังไม่ยอมปล่อยเขาไป!
ใช่แล้ว... เมื่อก่อนเวลาทั้งคู่ทะเลาะกัน จี้อวิ๋นเจิงมักพูดว่า ‘เธอไม่ได้รักฉันเลยสักนิด!’ แต่นางแทบไม่ลังเลเลยที่จะตอบอย่างหนักแน่นว่า ‘ฉันรักคุณ!!’
นางอยากมีลูกสักคนเพื่อผูกมัดจี้อวิ๋นเจิงไว้ แต่เพราะนางเป็นโรคหัวใจ จึงไม่เหมาะจะมีลูกเลย
ที่แท้จี้อวิ๋นเจิงเลิกกับนางเพราะเกลียดที่นางรักเขาไม่มากพอ...
ดูท่าคืนนี้นางคงต้อง ‘พูดคุยอย่างเป็นมิตร’ กับจี้อวิ๋นเจิงสักครั้ง
ส่วนทางซูเยี่ยนเหอ ขอเพียงซูเยี่ยนเหอเป็นฝ่าย ‘เข้าหา’ นางก็ไม่ถือว่าแสดงหลุดบท อย่างไรเสีย นางก็ขาดความรัก! มีคนรักนางเพิ่มอีกคน นางย่อมดีใจ จะปฏิเสธได้อย่างไร
เมื่อซูเยี่ยนเหอกลับมา เขาก็ดูเหม่อลอยอย่างเห็นได้ชัด สายตาที่เหลือบมองล้วนจับอยู่ที่ซีวหยวนจือ