ซีซิ่วหยวนมองซีวหยวนจือแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเรียบเจือความเหนื่อยล้าจากการเข้าสังคม
“รู้แล้ว”
พูดจบก็หันหลังเดินขึ้นชั้นบนไป
ซีวหยวนจือรู้ว่าเมื่อซีซิ่วหยวนพูดเช่นนี้ ก็หมายความว่าเขาฟังเข้าหูและจะนำไปพิจารณาอย่างจริงจัง
นางจึงไม่คิดมากอีก ช่วยซีมารดา พี่สะใภ้ใหญ่ และเพื่อนบ้านอีกหลายคนที่มาช่วยกันเก็บกวาดลานบ้านจนสะอาดเรียบร้อย แล้วจึงขึ้นไปพักผ่อน
มื้อเย็นกินกันง่าย ๆ เป็นอาหารที่ยังไม่มีใครแตะต้อง ส่วนอาหารที่ถูกแตะไปแล้วก็แบ่งให้เพื่อนบ้านที่มาช่วยงานจนหมด
พรุ่งนี้ซีวหยวนจือต้องไปทำงาน ตอนนี้นางนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ มองรายชื่อในมือ ซ่งฉือ เซี่ยหยุนอี้ กู่หมิงอี้ กู่หมิงยาน
เมื่อนึกถึงท่าทีของกู่หมิงยานตอนเห็นนางวันนี้ นางก็ขีดกากบาทหลังชื่อเขา คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วขีดกากบาทให้กู่หมิงอี้ ลูกพี่ลูกน้องของกู่หมิงยานด้วย นางกลัวว่าหากแต่งเข้าตระกูลกู่แล้วจะถูกกู่หมิงยานวางแผนเล่นงานจนตาย
ที่เหลือคือเซี่ยหยุนอี้กับซ่งฉือ
นางสัมผัสได้ว่าเซี่ยหยุนอี้ชอบนาง แต่ไม่รู้ว่าทางตระกูลเซี่ยคิดอย่างไร จึงทำได้เพียงเก็บเขาไว้เป็นตัวเลือกสำรอง
ส่วนซ่งฉือก็ถือเป็นเพื่อนวัยเด็ก นางรู้จักซ่งฉือผ่านเจียงจิ้งหาง เพียงแต่ตอนนั้นตระกูลซ่งถูกย้ายออกจากนครกรุง หลายปีมานี้ทั้งสองพบกันเพียงปีละหนึ่งหรือสองครั้งในช่วงตรุษจีน สองปีก่อนตอนที่ตระกูลซ่งถูกย้ายกลับมา นางกับเจียงจิ้งหางก็เป็นแฟนกันแล้ว
ตอนนี้นางเพิ่มชื่อเขาเข้าไป ก็เพราะซ่งฉืออาศัยความสามารถของตัวเองจนได้เข้ามาเป็นหนึ่งในฝ่ายเลขานุการ
ส่วนซ่งฉือที่ซีวหยวนจือกำลังนึกถึงอยู่ในเวลานี้ กำลังถูกเจียงจิ้งหางดึงตัวไว้