บทที่ 14 มีคนกดลุคของคุณให้ด้อยลง และก็มีคนสอนคุณแสดง
เซี่ยวเจียงอึ้งไป
เถี่ยอันอันถอนสายตากลับ น้ำเสียงเรียบเฉย “จิ้นอิ๋งเข้าวงการมาห้าปีแล้ว ถ่ายละครมาไม่น้อย มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับ อีกทั้งยอดผู้ติดตามรวมทุกแพลตฟอร์มก็เกินห้าล้านคนแล้ว”
“ละครเรื่องแรกที่ฉันถ่าย สิ่งที่ต้องการคือความมั่นคง นักแสดงต้องไม่ทำให้เสียเรื่องเด็ดขาด และก็เสี่ยงไม่ได้ด้วย”
เธอยกแก้วเก็บความร้อนขึ้นจิบหนึ่งคำ
“อย่าให้ฉันได้ยินคุณพูดจาไร้สาระแบบนี้อีก”
เซี่ยวเจียงรู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง รีบพยักหน้า “พี่อันอัน หนูเข้าใจแล้วค่ะ”
เถี่ยอันอันไม่พูดอะไรต่อ
เธอมองหญิงสาวที่อยู่ไกลออกไป กำลังนั่งยอง ๆ อยู่ตรงมุม กินหมั่นโถวจนหมด แล้วฉีกช็อกโกแลตออกมากินต่อ สายตาหยุดอยู่บนใบหน้าของอีกฝ่ายหลายวินาที
จากนั้นก็ถอนสายตากลับ
“ไปบอกผู้กำกับเผย” เธอเอ่ยขึ้น น้ำเสียงยังคงอ่อนโยน “สาวใช้ที่ชื่อกู้ซิงหม่างคนนี้ แต่งหน้าทำผมโดดเด่นแย่งซีนจิ้นอิ๋งไปแล้ว
ให้ช่างแต่งหน้าปรับลุคให้เธอหน่อย แล้วก็ถ่ายฉากที่เข้าด้วยกันก่อนหน้านี้ใหม่”
เซี่ยวเจียงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า “ได้ค่ะ พี่อันอัน”
ไม่นานนัก
เผยย์กู้เหลือบมองโทรศัพท์ สั่งหยุดถ่ายทำ แล้วเดินออกไป
ผ่านไปไม่กี่นาที
เขาก็กลับมาอีกครั้ง เรียกช่างแต่งหน้ามาสั่งงานสองสามคำ
ช่างแต่งหน้าเดินมาหากู้ซิงหม่าง “คุณกู้ ตามฉันมาหน่อยค่ะ ต้องปรับแต่งหน้าและทรงผม”
กู้ซิงหม่างยัดช็อกโกแลตครึ่งแท่งสุดท้ายเข้าปาก แล้วเดินตามไป