เอ้อโหลวยังไม่กลับจากตัวเมือง ทว่ามีคนหมายตาภูเขาปากอสรพิษของเขาแล้ว
แต่ที่นาแถบเชิงเขาผืนใหญ่ล้วนเป็นของเอ้อโหลว เขาให้ครอบครัวอาหู่เช่าทำนา
คนบ้านนี้เดินวนเวียนอยู่ในทุ่งนาทั้งวัน จึงไม่มีใครหาโอกาสขึ้นเขาได้ในตอนกลางวัน
คืนหนึ่ง เงาดำสายหนึ่งปรากฏขึ้นที่เชิงเขา
คนผู้นั้นเดินวนไปวนมาอยู่แถบตีนเขา ตรงนี้ลองคลำดูที ตรงนั้นลองแตะดูที วุ่นวายอยู่ตลอดคืน
ท้ายที่สุด ก่อนฟ้าสางไม่นาน เขาก็ด่าพึมพำแล้วจากไป
ใช่ว่าเขาไม่อยากขึ้นเขา แต่เอ้อโหลวทำเรื่องชั่วร้ายไว้เกินไป ปิดทางขึ้นเขาเพียงทางเดียวจนมิด
ยังไม่พอ แม้แต่หน้าผาที่พอปีนป่ายได้ เขาก็ใช้กระบี่ใหญ่ฟันจนเรียบเนียน อยากปีนขึ้นไปก็ไม่มีที่ให้เหยียบเกาะ
เงาดำคิดอาศัยวิชาตัวเบาฝืนปีนขึ้นไป กลับร่วงลงมาหลายครั้งจนศีรษะแตก
สุดท้ายจึงได้แต่จากไปอย่างจนใจ
แต่บนโลกนี้ย่อมมีคนใจเด็ด ยิ่งพ่ายแพ้ยิ่งฮึกเหิมอยู่เสมอ
เผชิญความลำบากเพียงน้อยนิดเช่นนี้ ไหนเลยจะถอดใจเสียได้
งานที่ไร้อุปสรรคไม่มีหรอก มีแต่หัวขโมยผู้กล้าหาญและไม่ย่อท้อเท่านั้น
ผ่านไปหลายวัน เงาดำก็หวนกลับมา
คราวนี้เขาไม่ได้มาคนเดียว แต่พาเงาดำมาอีกสองสาย
ดังคำกล่าวว่า วีรบุรุษยังต้องมีผู้ช่วยสามคน แม้แต่การเป็นหัวขโมยก็เช่นกัน จำต้องอาศัยกำลังของหมู่คณะ
ยิ่งกว่านั้น คราวนี้พวกเขายังเตรียมเครื่องมือก่อเหตุมาอีกด้วย
พวกเขาแบกบันไดยาวมาสิบกว่าตัวกับเชือกมัดใหญ่ ตั้งใจใช้เชือกผูกบันไดเหล่านั้นต่อกัน แล้วปีนขึ้นไป
ทั้งสามนั่งยอง ๆ อยู่ที่เชิงเขา ง่วนอยู่กว่าครึ่งคืน ในที่สุดก็เอาบันไดยาวสิบกว่าตัวมาต่อเข้าด้วยกัน ใช้เชือกมัดไว้อย่างแน่นหนา กลายเป็นบันไดสูงยี่สิบกว่าจั้ง
ทว่าทั้งสามไม่คิดเลยว่า เมื่อต่อบันไดให้ยาวขึ้นแล้ว แค่ตั้งมันขึ้นพาดหน้าผาก็เป็นเรื่องยากยิ่งแล้ว
ยังดีที่เงาดำคนหนึ่งมีวรยุทธ์ไม่ธรรมดา มิฉะนั้นค่ำคืนนี้คงเสียแรงเปล่า แม้แต่ตั้งบันไดขึ้นก็ยังทำไม่ได้
จากนั้นทั้งสามยังต้องออกแรงกันอย่างหนัก กว่าจะพาดบันไดขึ้นไปได้
บันไดยาวพาดอยู่บนหน้าผาสูงชันอันเรียบลื่นของภูเขาปากอสรพิษ โคลงเคลงน่าหวาดเสียว มองอย่างไรก็ไม่ปลอดภัย