ปูยักษ์ผู้เฝ้าประตูวังโลหิตมังกรตรวจเอ้อโหลวแล้วพบแสงสีเขียว ในชั่วพริบตา ชาวสมุทรรอบข้างต่างพากันมารุมล้อม ส่งสายตาชื่นชมให้เขา
เอ้อโหลวรู้สึกดูแคลนแสงสีเขียวนั้นอย่างยิ่ง
เขาเคยกินไตมังกรมาแล้ว แค่สีเขียวเองหรือ?
ก่อนมาถึงวังโลหิตมังกร เขาได้สืบข่าวมาแล้ว
วังโลหิตมังกรแบ่งสายเลือดมังกรที่สืบทอดอยู่ในกายชาวสมุทรออกเป็น 7 ระดับ ได้แก่ แดง ส้ม เหลือง เขียว คราม น้ำเงิน และม่วง
ชาวสมุทรทุกคนที่ต้องการเข้าไปในวังโลหิตมังกร อย่างน้อยต้องมีคุณสมบัติระดับสีแดง จึงจะมีสิทธิ์เข้าเมือง
สีเขียวเพิ่งเป็นระดับที่ 4 เอ้อโหลวรู้สึกว่าคงไม่สูงนัก คงเป็นเพียงปูยักษ์พวกนี้ไม่เคยพบเห็นโลกกว้างเท่านั้น
“จอมยุทธ์น้อยท่านนี้ ขอทราบนามอันสูงส่งได้หรือไม่?”
ปูตัวหนึ่งยกก้ามใหญ่ทั้งสองข้างขึ้น ประสานมือคารวะมังกรหมู ก่อนเอ่ยถามอย่างสุภาพ
ในชั่วขณะนั้น ในสายตาของชาวสมุทรมากมาย มังกรหมูตรงหน้าดูสง่างามและหล่อเหลาอย่างยิ่ง กิริยาผึ่งผายมีสง่าราศี
จนกระทั่งวันนี้ ทุกคนจึงตระหนักอย่างลึกซึ้งว่ามังกรหมูก็เป็นเผ่ามังกรเช่นกัน ก่อนหน้านี้พวกเขาดูแคลนอีกฝ่ายไปบ้าง
“ข้าน้อยจูฉี ยินดีที่ได้รู้จักสหายเต๋าทั้งสอง!”
มังกรหมูยกขาหน้าทั้งสองขึ้นประสานคำนับ
เอ้อโหลวได้ยินมานานแล้วว่าชาวสมุทรที่เข้าออกวังโลหิตมังกรล้วนสุภาพมีมารยาท พอได้พบในวันนี้ก็เป็นเช่นนั้นจริง