ครั้นนายหมู่บ้านติงออกจากการเก็บตัวฝึกตน เขาก็มีพลังบำเพ็ญถึงขั้นสร้างรากฐานระยะกลางแล้ว
ในพื้นที่ลับใต้แปลงวิญญาณแห่งนี้ นอกจากนายหมู่บ้านติง ก็เหลือเพียงท่านอ๋องจ้าวที่ยังมีชีวิตอยู่
「ขอแสดงความยินดีกับนายท่านที่บรรลุวิชาสูงส่งและออกจากการเก็บตัวได้อย่างราบรื่น!」
ท่านอ๋องจ้าวรีบประสานมือคำนับนายหมู่บ้านติงเพื่อแสดงความยินดี
「อืม!」
「ทั้งหมดนี้เป็นความดีความชอบของเจ้า ทั้งแจกจ่ายเคล็ดวิชาและโอสถโลหิตวิญญาณในกองทัพกบฏ ล้วนเป็นเจ้าจัดการด้วยตนเอง ความดีความชอบของเจ้า ข้าผู้เฒ่าจะไม่มีวันลืม」
นายหมู่บ้านติงตบไหล่ท่านอ๋องจ้าวเบา ๆ น้ำเสียงจริงใจ
「ตั้งแต่เด็ก บิดามารดาของข้าก็ด่วนจากไป ข้าเติบโตมาได้เพราะนายท่านเลี้ยงดู」
「ชาตินี้ได้ทำงานรับใช้นายท่าน นับเป็นเกียรติของข้า」
ท่านอ๋องจ้าวกล่าวถึงตรงนี้ก็มีสีหน้าตื่นเต้น ดวงตาแดงก่ำ
เมื่อนึกถึงชาติกำเนิดอันน่าเวทนาและวัยเด็กแสนอาภัพ นายหมู่บ้านติงก็เปรียบเสมือนบิดามารดาผู้ให้ชีวิตใหม่แก่เขา
「เฮ้อ! ลำบากเจ้าแล้ว」
นายหมู่บ้านติงถอนหายใจ คล้ายรู้สึกปวดใจยิ่ง
「คนที่รู้ความลับของหมู่บ้านติง ยังเหลืออีกกี่คน?」
「นอกจากข้าแล้ว ยังมีอีกคนขอรับ」
「ผู้ใด?」
บนใบหน้าซื่อสัตย์ของนายหมู่บ้านติง พลันปรากฏไอสังหารขึ้นวูบหนึ่ง
「ก็คือหัวหน้าสาขาเถี่ยแห่งตำบลเฉิงซี ช่วงก่อนถูกบัณฑิตจางแห่งภูเขาปากอสรพิษเอาชนะ จากนั้นก็หายสาบสูญไป」
「เป็นจิ้งจอกเฒ่าจริง ๆ เจ้าวางใจเถิด ไม่ช้าก็เร็วข้าจะลากตัวมันออกมา มันคงดิ้นรนได้อีกไม่กี่วัน」
นายหมู่บ้านติงพยักหน้า จากนั้นจ้องท่านอ๋องจ้าวโดยไม่พูดอะไร
ท่านอ๋องจ้าวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนคุกเข่าลงเบื้องหน้านายหมู่บ้านติง แล้วโขกศีรษะสามครั้งอย่างจริงจัง
「ขอบคุณนายท่านที่เลี้ยงดูข้ามา!」
「ข้าน้อยยังมีเรื่องค้างคาใจอยู่เพียงเรื่องเดียว หวังว่านายท่านจะเมตตาดูแลภรรยาและบุตรของข้า」
นายหมู่บ้านติงพยักหน้า
「วางใจเถิด ข้าจะดูแลภรรยาและบุตรของเจ้าเช่นเดียวกับครอบครัวของข้า」
「ยังมีความปรารถนาอื่นอีกหรือไม่?」
「ไม่มีแล้ว ต่อให้ตายก็ไร้เรื่องติดค้าง」
ท่านอ๋องจ้าวส่ายหน้า
「ขอเพียงชาติหน้าได้มีโอกาสรับใช้นายท่านอีกครั้ง!」