เอ้อโหลวเดินตามหลังผู้ตรวจการเว่ย เข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่แห่งหนึ่งตรงเชิงเขา
เมื่อเดินผ่านประตูใหญ่เข้ามา จึงพบว่าด้านในเป็นลานเรือนขนาดมหึมา มีห้องหับอย่างน้อยหลายร้อยห้อง
เรือนแต่ละหลังเรียงชิดติดกัน ทั้งยังมีทางเดินมากมายคดเคี้ยววกวนจนชวนให้เวียนหัวตาลาย
ยิ่งไปกว่านั้น รูปแบบของเรือนเหล่านี้ รวมถึงตรอกซอกซอยระหว่างเรือน ล้วนดูคล้ายคลึงกันไปหมด
เอ้อโหลวทำได้เพียงใช้ญาณจดจำเส้นทางที่เดินผ่านมาอย่างละเอียด
ผู้ตรวจการเว่ยเลี้ยวหลายครั้งกว่าจะผลักประตูบานหนึ่งแล้วเดินเข้าไป เอ้อโหลวก็ตามเข้าไปติด ๆ
นึกไม่ถึงว่าหลังประตูบานนั้นยังมีลานเรือนเล็ก ๆ อีกแห่ง
ทว่าลานเรือนแห่งนี้มีห้องเพียงห้าห้องกับลานเล็ก ๆ แห่งหนึ่งเท่านั้น
ที่นี่น่าจะเป็นที่พักของผู้ตรวจการเว่ย ภายในไม่มีผู้อื่นอยู่ด้วย
เห็นเขากลับถึงบ้านแล้วก็ปิดประตูใหญ่ให้เรียบร้อย จากนั้นตรวจดูภายในเรือนทั่วหนึ่งรอบ เมื่อไม่พบสิ่งผิดปกติ จึงค่อยเข้าไปในห้อง ยกเตียงใหญ่ตัวหนึ่งออก แล้วดันกำแพงด้านหลังเตียงจนประตูลับบานหนึ่งเปิดออก
หลังประตูลับยังมีห้องลับขนาดเล็กอยู่ห้องหนึ่ง
แม้ผู้บำเพ็ญเซียนจะมีถุงเก็บของ ทำให้พกพาสิ่งของสะดวกยิ่ง แต่พื้นที่เก็บของมีจำกัด ใบเล็กมีขนาดเพียงสองสามฉื่อ ส่วนใบใหญ่ก็กว้างแค่หนึ่งถึงสองจั้ง
ย่อมไม่อาจพกพาทุกสิ่งติดตัวไปได้
อีกทั้งถุงเก็บของยังมีราคาสูง มิใช่ทุกคนจะครอบครองได้ มีไว้สักใบก็นับว่าไม่เลวแล้ว
ดังนั้น ผู้บำเพ็ญเซียนทั่วไปจึงมักสร้างสถานที่ลับไว้เก็บสมบัติและข้าวของ
เอ้อโหลวติดตามอยู่ด้านหลัง มองดูเงียบ ๆ โดยไม่ส่งเสียงรบกวน
ผู้ตรวจการเว่ยหยิบข้าววิญญาณออกมาจากถุงเก็บของหนึ่งกระสอบ จากนั้นก็หยิบออกมาอีกกระสอบ ซึ่งเป็นข้าววิญญาณเช่นกัน…
เขาหยิบข้าววิญญาณออกมาจากถุงเก็บของต่อเนื่องกันถึง 20 กระสอบ แล้วกองไว้ตรงมุมห้อง
เมื่อพิจารณาลักษณะของข้าววิญญาณเหล่านี้ ล้วนเป็นธัญพืชธรรมดาที่น้ำเต้าวิเศษยกระดับพลังวิญญาณให้เล็กน้อย คุณภาพด้อยกว่าข้าววิญญาณทั่วไปนิดหน่อย แต่ข้อดีคือราคาถูก