เอ้อโหลวเก็บต้นไม้พิษต้นนั้นไป เดิมทีคิดจะไปสังหารคนในองค์กรชุดดำสักหลายคนเพื่อแก้แค้น
แต่เมื่อคิดว่าที่นั่นอยู่ใต้สายตาของตระกูลเซี่ย ทั้งยังมีผู้แข็งแกร่งอย่างเซี่ยชิงซานและเซี่ยหมิงหย่วนอยู่ด้วย จึงตัดสินใจไม่ไปดีกว่า
เขาสังหารมือสังหารไปสามคน ทั้งยังได้ต้นไม้พิษมาหนึ่งต้น ทว่าจิตใจยังคงไม่อาจสงบลง
แน่นอนว่าคงไม่ได้มีแค่ระลอกนี้
เขาพำนักอยู่บนภูเขาปากอสรพิษทุกวัน ไม่ค่อยออกไปไหน รอคอยให้มือสังหารมาฆ่าตน
วันหนึ่ง ขณะนั่งอยู่บนภูเขา ฝูงห่านก็แตกตื่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน ห่านขาวตัวใหญ่ต่างพากันบินขึ้นสู่ท้องฟ้า
“ก๊าบ ๆ ๆ...”
ทันใดนั้นก็เห็นคนชุดดำผู้หนึ่งเหาะกระบี่มาถึงหน้าภูเขา ก่อนโยนกระดาษแผ่นหนึ่งให้เอ้อโหลว
“สหายเต๋าท่านนี้เป็นใคร เหตุใดจึงช่วยข้า?”
เอ้อโหลวรับกระดาษแล้วไล่ตามไปทันที เขาอยากรู้ว่าคนลึกลับผู้นี้มีที่มาอย่างไร
ดูจากข้อมูลอันละเอียดที่อีกฝ่ายกุมไว้ คงเป็นคนในกลุ่มมือสังหารชุดดำเช่นกัน แต่เหตุใดจึงช่วยเขาเล่า?
คนลึกลับผู้นี้เตรียมการไว้ก่อนแล้ว พอโยนกระดาษลงมาก็หนีไปอย่างรวดเร็ว เอ้อโหลวไล่ตามไปหลายสิบลี้ สุดท้ายก็คลาดจากเงาของอีกฝ่าย
ตอนอยู่ขั้นฝึกลมปราณ เอ้อโหลวได้รับการฝึกจากหลี่ปั้นเซียน จึงเชี่ยวชาญการวิ่งและกระโดดเป็นพิเศษ
บัดนี้บรรลุขั้นสร้างรากฐานแล้ว ทุกคนต่างเหาะเหินด้วยอาวุธวิเศษ ปกติเขาออกจากบ้านก็ขี่ห่านไปมา นานวันเข้าจึงไม่ถนัดการวิ่งอีก
เห็นทีต่อไปต้องให้ห่านตัวใหญ่ฝึกฝนให้มากกว่านี้เสียแล้ว ผ่านมาตั้งหลายปี มันก็ยังไม่ก้าวหน้าเท่าใดนัก