เอ้อโหลวออกจากตลาดมืด แล้วติดตามซือหม่าอี้มายังหอหงเยี่ยน วันนี้ที่นี่ครึกครื้นสมคำร่ำลือ ทั้งโรงเตี๊ยมประดับประดาด้วยโคมไฟและผ้าแพรหลากสี
ถนนทั้งสายด้านนอกโรงเตี๊ยมเต็มไปด้วยขอทานที่มาจับจองที่นั่งล่วงหน้า
ในวันมงคลเช่นนี้ ด้านนอกหอหงเยี่ยนกลับมีโรงทานตั้งขึ้นเป็นครั้งแรก
พวกเขานำเศษวัตถุดิบกับของเหลือทิ้งต่าง ๆ ในร้านมาผสมกับน้ำล้างจานแล้วต้มรวมกันเป็นโจ๊กหม้อใหญ่ ขอทานทั้งหลายเมื่อได้เนื้อสักเส้นติดมาในโจ๊กก็ตื่นเต้นดีใจยกใหญ่
หน้าประตูหอหงเยี่ยนมีบ่าวหนุ่มชุดเขียวสองคนเฝ้าทางเข้า
เมื่อเห็นผู้สูงศักดิ์มีฐานะ พวกเขาก็ยิ้มแย้มต้อนรับ ค้อมเอวเชื้อเชิญเข้าไปด้านใน
ส่วนผู้ที่ไร้ฐานะและชาติตระกูล ต้องตรวจเทียบเทียบเชิญกับของกำนัลที่นำมา
การได้เข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของขุนนางเมืองถือเป็นเกียรติสูงสุด มิใช่ใครจะมีสิทธิ์เข้าไปได้
ส่วนคนอย่างเอ้อโหลวที่ผิวคล้ำแดด เสื้อผ้าหยาบกระด้าง ย่อมถูกไล่ตะเพิดไปทันที
แค่ปล่อยให้คนเช่นนี้ยืนอยู่หน้าประตูเพิ่มอีกสักครู่ ก็ถือเป็นการดูหมิ่นเหล่าขุนนางผู้สูงศักดิ์ในหอหงเยี่ยนแล้ว
ทว่าวันนี้พวกเขาทำได้เพียงมองเอ้อโหลวเดินผ่านหน้าเข้าไปตาปริบ ๆ ไม่กล้าขวาง ทั้งยังต้องก้มหน้าค้อมเอวให้เขาอีกด้วย
ชั้นหนึ่งของหอหงเยี่ยนแน่นขนัดไปทุกมุม แขกเหรื่อต่างกระซิบกระซาบ พลางกวาดตามองคนที่เดินเข้ามาทีละคนเพื่อหาโอกาสประจบประแจง
เมื่อเห็นซือหม่าอี้เดินเข้ามา หลายคนก็มีดวงตาเป็นประกาย หมายจะเข้าไปผูกไมตรี แต่ไม่นานก็ล้มเลิกความคิดนั้น
ซือหม่าอี้ไม่ชอบข้องเกี่ยวกับคนพวกนี้ที่สุด หากเข้าไปประจบประแจงในเวลานี้ มีแต่จะหาเรื่องใส่ตัว
เพียงแต่พวกเขาสงสัยว่า เหตุใดชาวนาที่เดินตามหลังซือหม่าอี้มาถึงได้สนิทสนมกับเขาเพียงนั้น
แน่นอนว่า ด้วยผลงานโดดเด่นในการสอบบู๊ซิ่วไฉของเอ้อโหลว ยังมีคนไม่น้อยที่จำเขาได้
ทั้งสองเดินผ่านโถงใหญ่ชั้นหนึ่ง แล้วขึ้นบันไดไปยังชั้นสองโดยตรง
คนบนชั้นนี้พอมีฐานะอยู่บ้าง จึงไม่เบียดเสียดอึกทึกเท่าชั้นล่าง
ทว่าสายตาที่พวกเขามองซือหม่าอี้กลับเร่าร้อนยิ่งกว่า