หลังจากบำเพ็ญเพียรจนขั้นพลังเลื่อนระดับ เอ้อโหลวก็ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บนภูเขาปากอสรพิษ ฝึกตน ทำไร่ และเลี้ยงห่าน
หน่วยกำจัดตั๊กแตนมีห่านตัวใหญ่ระดับสัตว์วิญญาณสองตัวคอยช่วยเหลือ จึงกำจัดฝูงแมลงในหลายตำบลรอบข้างไปได้แล้ว โดยไม่ต้องให้เอ้อโหลวลงมือ
ขณะนี้พวกเขายังคงยึดตำบลซานฉาจื่อเป็นศูนย์กลาง แล้วกวาดล้างฝูงแมลงออกไปโดยรอบอย่างต่อเนื่อง
วันหนึ่ง เอ้อโหลวนั่งอยู่บนต้นพลับต้นหนึ่ง
ลูกพลับบนต้นสุกงอมเต็มที่ เพียงฉีกเปลือกออกเล็กน้อยแล้วดูด น้ำหวานเข้มข้นก็ไหลเข้าปาก
เขานั่งเลือกกินลูกที่สุกที่สุดอยู่บนต้น กินไปสิบกว่าลูกจนสองมือและรอบปากเปื้อนสีเหลืองไปหมด หากคนไม่รู้คงนึกว่ากินอุจจาระเข้าไป
ขณะนั้น ห่านขาวตัวใหญ่ตัวหนึ่งบินมาจากที่ไกล ก่อนร่อนลงข้างกายเขา
เขาจัดให้ห่านขาวตัวนี้อยู่กับหน่วยกำจัดตั๊กแตน หากไม่มีธุระ มันก็ไม่กลับมาเอง
ห่านขาวเดินมาหยุดตรงหน้าเขา ยืดคอวางท่าอวดโอ่อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนคายกระบอกไม้ไผ่ออกมาจากปาก
เอ้อโหลวยื่นมือไปเช็ดขนสีขาวสะอาดของมัน แล้วป้ายคราบน้ำลูกพลับข้นเหนียวบนมือจนหมด
จากนั้นยังเช็ดคราบสีเหลืองตรงปากไปบนขนห่านด้วย
เมื่อเช็ดมือจนสะอาดแล้ว เขาจึงรับกระบอกไม้ไผ่มา ดึงกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาอ่านอย่างละเอียด
“พบราชาตั๊กแตนยาวสองฉื่อ!”
ดูจากลายมือแล้ว น่าจะเป็นมือปราบเขียน
ในฝูงตั๊กแตนมีราชาแมลงที่กลายเป็นปีศาจอยู่ไม่มากนัก
เขาเคยสังหารไปหนึ่งตัว และซื้อมาอีกตัวจากงานประมูล
ซากปีศาจตั๊กแตนสองตัวทำให้ได้ห่านตัวใหญ่ระดับสัตว์วิญญาณมาถึงสี่ตัว
ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสองตัวนั้นยาวเพียงหนึ่งฉื่อกว่า ๆ เขายังไม่เคยพบตัวที่ยาวถึงสองฉื่อมาก่อน
หลังจากนั้นเขาเฝ้าตามหาร่องรอยของปีศาจตั๊กแตนชนิดนี้มาโดยตลอด แต่ก็ไม่พบอีกเลย
เขาขึ้นขี่ห่านขาวตัวนั้นทันที ออกจากภูเขาปากอสรพิษ แล้วพบหน่วยกำจัดตั๊กแตนอยู่นอกหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
เอ้อโหลวกวาดตามองหมู่บ้านอันเงียบสงบ ดูท่าหน่วยกำจัดตั๊กแตนคงไม่ได้เข้าไปปล้นสะดมในหมู่บ้าน
“หัวหน้าจาง ฝูงแมลงนั้นอยู่ห่างออกไปห้าลี้ กำลังเคลื่อนมาทางพวกเรา”
มือปราบกับคนอื่น ๆ พาเอ้อโหลวปีนขึ้นเนินเขาเล็ก ๆ เพื่อสังเกตการณ์