ตำนานบำเพ็ญเทพด้วยน้ำเต้าวิเศษ

ตอนที่ 48 บันทึกบำเพ็ญเซียนแห่งต้าโจว

9 นาที· 2K คำ

ยามเช้าตรู่ เอ้อโหลวรดน้ำในนาเสร็จ ก็หยิบตั๊กแตนตัวหนึ่งโยนให้ฝูงห่านกินตามใจ

อาจเป็นเพราะภัยแล้ง ปีนี้ตั๊กแตนจึงมีจำนวนมากเป็นพิเศษ แม้เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้วก็ยังพบเห็นได้ไม่น้อย

โชคดีที่ฝูงห่านชอบกินตั๊กแตน ตั๊กแตนที่บินขึ้นไปบนภูเขาปากอสรพิษ ส่วนใหญ่ล้วนตกเป็นอาหารของฝูงห่าน

หลังเลี้ยงดูมานานกว่าครึ่งปี ลูกห่านพวกนั้นก็เติบใหญ่แล้ว ขนสีขาวมีแซมด้วยขนสีแดงชาดหลายเส้น ยิ่งทำให้ดูงามสง่า

ลูกห่านตัวใหญ่กว่าพ่อแม่ของมันเสียอีก ทั้งยังแข็งแรงกว่า

ยามนี้พวกมันสามารถแบกเอ้อโหลวบินไปได้ไกลหนึ่งถึงสองลี้

เอ้อโหลวให้อาหารห่านเสร็จ ก็ขี่ห่านตัวหนึ่งบินลงจากภูเขาปากอสรพิษ

บ้านที่เขาต้องการสร้างไว้เชิงเขาเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ที่จริงบ้านไม่ได้ใหญ่โตนัก มีเพียงสามห้องเท่านั้น ฐานรากเป็นหิน ผนังก่อด้วยอิฐเขียว หลังคามุงกระเบื้องเขียว

อิฐกับกระเบื้องเหล่านี้ เขาจ้างคนแบกหามขนมาจากที่ไกลกว่ายี่สิบลี้

โชคดีที่ปีนี้เกิดภัยพิบัติ แรงงานจึงราคาถูก ขนย้ายอิฐสิบก้อน ได้ข้าวเปลือกหนึ่งลิตร

ผู้ใหญ่หนึ่งคนแบกอิฐเขียวได้สิบก้อน เดินทางไปกลับห้าสิบลี้ วันหนึ่งจึงหาได้ข้าวเปลือกหนึ่งลิตร หากประหยัดหน่อยก็พอเลี้ยงคนในบ้านได้หลายคนตลอดวัน

งานเช่นนี้มีคนแย่งกันทำ แม้แต่เด็กเล็กอายุห้าหกขวบก็ยังเข้ามาช่วย

เอ้อโหลวเปิดประตูใหญ่เดินเข้าไปในบ้าน ห้องทั้งสามห้องนี้ ห้องหนึ่งเก็บข้าวเปลือกไว้หลายสิบสือ ทั้งหมดเป็นค่าเช่าที่นาเก็บเกี่ยวได้เมื่อปีก่อน

อีกห้องเก็บพุทราแดง ลูกพลับตากแห้ง และของทำนองเดียวกัน ต้นพุทราและต้นพลับบนเขาเหล่านั้น เมื่อโตเต็มวัยแล้ว หากรดน้ำให้ชุ่มทุกวันก็ออกผลดกเป็นพิเศษ

เขาไม่ได้เก็บเสบียงเหล่านี้ไว้ในน้ำเต้าวิเศษ เพราะหลายครั้งยังจำเป็นต้องใช้เสบียงธรรมดาเหล่านี้

ห้องโถงใหญ่อีกห้องยังว่างอยู่ชั่วคราว มีเพียงโต๊ะไม้หนึ่งตัวกับม้านั่งสี่ตัว

เอ้อโหลวอยู่ในบ้านใหม่ได้ไม่นาน อาหู่ก็มาหา

“นายท่าน ปีนี้นาไม่ได้ผลผลิตเลย ลดค่าเช่าที่ลงสักหน่อยได้หรือไม่”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป