คืนส่งท้ายปีเก่ามาเยือนอีกครั้ง
ปีนี้ชาวแคว้นชิงทั้งแคว้นต่างหมดใจจะฉลองปีใหม่
แค่มีชีวิตรอดมาได้ก็นับว่าโชคดีแล้ว หากยังมีอาหารตกถึงท้องสักคำ ยิ่งเป็นโชคดีเหนือโชคดี
ผู้ใดโชคร้าย ก็กลายเป็นอาหารมื้อเย็นของผู้อื่นไปโดยตรง
ภายในเมืองอันชาง เพราะถูกปิดล้อมมาเป็นเวลานาน แม้แต่ขุนนางเมืองก็ผ่านปีนี้ไปอย่างยากลำบาก
อาหารค่ำคืนส่งท้ายปีเก่าปีนี้ดูขัดสนอย่างยิ่ง มีอาหารเพียงสิบกว่าจาน
ล้วนเป็นไก่ เป็ด หมู และสุนัขที่กินจนเบื่อแล้วทั้งนั้น แม้แต่ปลาสดก็ไม่มี ไม่ต้องพูดถึงของป่ารสเลิศเช่นปีก่อน ๆ
เขาใช้ชีวิตมาหลายสิบปี ไม่เคยประสบความลำบากเช่นนี้มาก่อน รู้สึกว่าปากจืดชืดจนแทบไม่เหลือรสชาติ
ที่แย่ก็คือพวกชาวบ้านหัวแข็งเหล่านั้นยังไม่ยอมอยู่นิ่ง เอาแต่ร้องบอกว่าหิวอยู่ทุกวัน ชวนให้รำคาญไม่รู้จบ
อีกด้านหนึ่ง เชิงเขาปากอสรพิษไร้โคมไฟประดับและเสียงประทัดดังสนั่น ทว่าบรรยากาศกลับยังคงครึกครื้นยินดี
คนสามพันคนมารวมตัวฉลองปีใหม่ด้วยกัน แค่เรื่องนี้ก็ครึกครื้นและน่ายินดีอย่างยิ่งแล้ว
เอ้อโหลวให้คนเตรียมข้าวสารไว้ล่วงหน้าจำนวนหนึ่ง วันนี้เป็นวันปีใหม่ ทุกคนจึงได้กินข้าวสวยกันอย่างเต็มอิ่ม กินได้ตามต้องการ ไม่ต้องกลัวไม่พอ
ส่วนกับข้าวฉลองปีใหม่ยิ่งไม่ธรรมดา
เอ้อโหลวเอาล่อออกมาสองตัว ล่อทั้งสองตัวถูกเฉือนเนื้อออกไปเพียงเล็กน้อยตรงบั้นท้าย ส่วนอื่นยังคงสมบูรณ์ดี
คนที่มือไม้คล่องแคล่วหลายคนถลกหนังและชำแหละกระดูกล่อเรียบร้อยแล้ว แม้แต่ไส้ข้างในก็ล้างสะอาด
พวกเขาใช้หม้อใบใหญ่ต้มไปสิบกว่าหม้อ
ซือหม่าอี้สั่งให้คนหลายคนทำความสะอาดหนังล่อ ตั้งใจเคี่ยวให้เป็นกาวเก็บไว้ ใช้ปรุงยาได้ และยามเกิดทุพภิกขภัยก็ยังใช้ประทังความหิวได้ด้วย
ยามนี้เอ้อโหลว ซือหม่าอี้ และจี้ชาง ต่างถือชามใบใหญ่ นั่งยองเรียงกันอยู่บนก้อนหินใหญ่ กินกันอย่างเอร็ดอร่อย