ใต้บัญชาแม่ทัพลา มีกองทัพผู้บำเพ็ญปีศาจมากกว่าหมื่นนาย ทั้งยังมีผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานกว่า 200 คน แม้ขาดกำลังรบขั้นแก่นทอง แต่ก็ยังนับเป็นกองทัพชั้นยอดที่แข็งแกร่ง
ยามนี้ เมื่อเอ้อโหลวออกคำสั่ง ผู้บำเพ็ญปีศาจกว่าหมื่นนายต่างขยับหมัดกำมือ เตรียมชำระแค้นผู้บำเพ็ญนอกรีต
สำหรับผู้บำเพ็ญปีศาจเหล่านี้ การถูกผู้บำเพ็ญนอกรีตหลอกจนพวกพ้องล้มตายไปมากมาย ถือเป็นความอัปยศอย่างใหญ่หลวง
เอ้อโหลวหยิบแผนที่ออกมาตรวจดู แล้วทำเครื่องหมายตำแหน่งของคนทั้ง 500 ไว้
ระยะทางค่อนข้างไกล หากนำคนกว่าหมื่นไปด้วย คงต้องใช้เวลาสองถึงสามวันกว่าจะไปถึง
หากยกทัพบุกไปอย่างเอิกเกริกถึงเพียงนี้ ย่อมทำให้หลายเมืองหลายอำเภอโดยรอบแตกตื่น
ถึงตอนนั้น คนทั้ง 500 อาจหลบหนี หรือไม่ก็ลงมือก่อนเวลา
อีกทั้งยังอาจทำให้กองทัพทั่วทั้งแคว้นชิงตื่นตัว
เอ้อโหลวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง การศึกต้องรวดเร็วฉับไว หัวใจสำคัญคือโจมตีในยามที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว
เขาเรียกผู้บำเพ็ญมนุษย์หมาป่าขั้นสร้างรากฐาน 10 คนเข้ามาทันที ทั้งสิบล้วนเป็นอดีตลูกน้องของแม่ทัพมนุษย์หมาป่า
“ผู้บำเพ็ญนอกรีตสังหารแม่ทัพหมาป่า ข้าเจ็บปวดรวดร้าว เฝ้าคิดถึงเรื่องนี้ทุกวันคืน และสาบานว่าจะล้างแค้นให้แม่ทัพหมาป่า”
“พวกเจ้าอยากล้างแค้นให้แม่ทัพหมาป่าหรือไม่!”
“อยาก! พวกเราชิงชังจนอยากกินเนื้อ ดื่มเลือดผู้บำเพ็ญนอกรีต!”
มนุษย์หมาป่าทั้งสิบกล่าวด้วยความโกรธแค้น
“อ๋าว อ๋าว อ๋าว…”
เอ้อโหลวหัวเราะเสียงดัง ก่อนตะโกนชมว่า “ดี!”
“ข้าจะมอบภารกิจสำคัญให้พวกเจ้า”
“ที่ผู้บำเพ็ญนอกรีตเหล่านั้นกล้าทรยศพวกเรา ก็เพราะถูกเซี่ยหมิงหย่วนแห่งแคว้นชิงยุยง”