กลางดึก บนทางแคบสายหนึ่งในภูเขา ชายชุดดำหลายคนกำลังควบคุมคนกว่า 200 คนให้เดินหน้าไปอย่างเชื่องช้า
「เร็วเข้า!」
「อืดอาดยืดยาด!」
ชายชุดดำคนหนึ่งด่าพึมพำ ปลายแส้หนังในมือฟาดลงไม่หยุด
ไม่ว่าคนเหล่านั้นจะเดินเร็วหรือช้า ต่างก็ถูกฟาดคนละแส้ เรียกได้ว่าชินมือกับการเฆี่ยนตีไปเสียแล้ว
เอ้อโหลวถูกมัดมือไพล่หลังด้วยเชือก แล้วผูกต่อกับคนอื่น ๆ เป็นแถวยาว ราวกับตั๊กแตนที่ถูกมัดร้อยไว้บนเชือกเส้นเดียวกัน
แผนของเขาประสบผลสำเร็จดังคิด เมื่อวานถูกจับโดยราชันเขาทมิฬ ระหว่างนั้นถูกซ้อมเพียงยกหนึ่ง แล้วถูกขังไว้หนึ่งวัน
ราชันเขาทมิฬค่อนข้างมัธยัสถ์ ไม่ยอมกินเขาเสียด้วยซ้ำ กลับเก็บไว้จนถึงคืนนี้ แล้วนำคน 200 คนไปแลกกับโอสถเม็ดหนึ่ง
เอ้อโหลวเดินตามชายชุดดำเหล่านั้นไป ยิ่งเดินก็ยิ่งห่างไกลผู้คน ผ่านไปเกือบครึ่งคืน ในที่สุดก็มาถึงภูเขารกร้างแห่งหนึ่ง
ที่นี่มีถ้ำซึ่งดูธรรมดาอยู่แห่งหนึ่ง ปากถ้ำถูกต้นไม้บดบังไว้ หากไม่ตั้งใจค้นหา ย่อมยากจะพบเห็น
เมื่อเดินเข้าไปจากปากถ้ำ จึงพบว่าภายในกลับมีพื้นที่กว้างขวางซ่อนอยู่
ยิ่งเดินลึกเข้าไปก็ยิ่งกว้างขวาง ทางแยกก็ยิ่งมากขึ้น
เอ้อโหลวเดินอยู่กลางขบวน คอยจดจำทางแยกแต่ละแห่งอย่างระมัดระวัง เผื่อจะหลงทางในภายหลัง
ชายชุดดำพาคนทั้งสองร้อยคนเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาไปตามทางแยกในถ้ำ ในที่สุดก็ขังพวกเขาไว้ในห้องศิลาขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง
「ปัง!」
ชายชุดดำปิดประตูศิลาแล้วจากไป
เอ้อโหลวนั่งอยู่ในห้องศิลา ไม่ได้ผลีผลามลงมือ ภายในไม่มีโคมไฟ มืดสนิท ญาณของเขาทะลุผ่านประตูศิลา คอยเฝ้ามองด้านนอกอยู่ตลอด
ประตูห้องศิลาทำจากแผ่นหินหนาหนัก คนธรรมดาผลักไม่ไหว บริเวณใกล้ปากทางมีชายชุดดำคนหนึ่งเฝ้ายามอยู่
ผู้เฝ้ายามผู้นี้คงรับหน้าที่ดูแลพื้นที่กว้างขวาง เดินวนไปมาแถวนี้ และหยุดพักเป็นครั้งคราว
ชายชุดดำผู้นั้นฝีมือไม่สูงนัก กระบี่เดียวก็สับเขาตายได้ ทว่าคงทำให้คนอื่นแตกตื่นโดยง่าย
อีกทั้งคนสองร้อยคนที่ถูกขังอยู่ในห้องศิลากับเขา หากตนจากไป พวกเขาจะก่อเรื่องหรือไม่?
ทุกคนถูกขังอยู่ที่นี่เพื่อรอความตาย ย่อมไม่มีปัญหา แต่หากมีคนหนึ่งหนีออกไปได้ คนอื่นจะทำอย่างไรก็ยากคาดเดา