นับแต่ครั้งก่อนที่จิ่วซิงเต้าหยินแลกป้ายไม้เลียนแบบแผ่นนั้นไปจากเอ้อโหลว เขาก็ไม่เคยมาอีกเลย
ไม่รู้ว่าพวกเขามองไม่ออกว่าเป็นของจริงหรือของปลอม หรือยังคงศึกษามันอยู่?
หากสำนักเต๋าเสวียนมองไม่ออก เอ้อโหลวยังคิดจะหาทางขอเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรส่วนที่เหลือจากพวกเขาอยู่
วันหนึ่ง หลังจากเอ้อโหลวหลอมโอสถรวมปราณเม็ดหนึ่งจนหมด พลังเวทในทะเลตันเถียนก็เพิ่มพูนขึ้นเล็กน้อย
โอสถรวมปราณเป็นโอสถสำหรับผู้ฝึกตนขั้นฝึกลมปราณ ส่วนผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานนั้น ฤทธิ์ยาของมันยังอ่อนด้อยเกินไป
แต่มีดีกว่าไม่มี ไม่จำเป็นต้องเลือกมากนัก
ช่วงนี้เขากินโอสถรวมปราณทุกวันเพื่อฝึกฝน จากนั้นจึงใช้เคล็ดลับ《เก้าชั้นสร้างรากฐาน》ขัดเกลาพลังเวทให้บริสุทธิ์
ปริมาณพลังเวทในตันเถียนยังคงเท่าเดิม มีเพียงสิบกว่าหยดอันน้อยนิดเท่านั้น
ทว่าเขาสัมผัสได้ว่าพลังของตนเพิ่มขึ้นไม่น้อยแล้ว
อีกทั้งทะเลตันเถียนของเขายังกว้างถึงหกชุ่น มีหวังจะขยายถึงหนึ่งฉื่อ
หลังฝึกฝนเสร็จ เอ้อโหลวเพิ่งออกจากกระท่อมหิน ก็เห็นห่านตัวใหญ่บินอยู่กลางอากาศ กำลังเผชิญหน้ากับจิ่วซิงเต้าหยิน
จิ่วซิงเต้าหยินควบคุมกระบี่เหิน คิดจะบินขึ้นมาบนยอดเขา ทว่าถูกห่านตัวใหญ่ขวางไว้ตรงจุดที่ห่างจากภูเขาปากอสรพิษสิบกว่าจั้ง
แต่ทั้งสองฝ่ายต่างยับยั้งชั่งใจ ไม่มีใครลงมือ
“สหายเต๋าจาง เหตุใดจึงมอบป้ายไม้ปลอมให้ข้า หรือคิดว่าสำนักเต๋าเสวียนรังแกได้ง่าย?”
เมื่อจิ่วซิงเต้าหยินเห็นเอ้อโหลว ก็รีบตะโกนข้ามอากาศมา
“สหายเต๋าจิ่วซิง ใจเย็นก่อน ข้าแนะนำว่าอย่าบินสูงนักจะดีกว่า”
“อสรพิษตัวนั้นชอบกลืนคนเป็น ๆ ที่สุด แม้แต่ข้าก็ควบคุมมันไม่ได้”
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคำกล่าวหาของจิ่วซิงเต้าหยิน เอ้อโหลวยืนอยู่บนหน้าผาอย่างสงบนิ่ง