รุ่งเช้าวันถัดมา ระหว่างทางที่หญิงชราเดินขึ้นเขาไปเก็บใบชา นางก็พบกระดุมเม็ดหนึ่งใต้ก้อนหินที่ระบุไว้จริง ๆ
เป็นกระดุมผ้าธรรมดาเม็ดหนึ่ง คนอื่น ๆ ที่เดินทางมาด้วยกันต่างก็ไม่เห็นว่ามีสิ่งใดผิดปกติ จึงมิได้ใส่ใจ
คนเก็บชาเหล่านี้ปีนขึ้นไปถึงกลางเขา ก่อนหยุดอยู่ตรงจุดที่กำลังจะเข้าสู่ทะเลหมอก
พื้นที่สูงขึ้นไปถูกค่ายกลขนาดใหญ่ปกคลุมไว้ ก่อนจะเข้าไป พวกเขาต้องผ่านการตรวจสอบเสียก่อน
ญาณสายหนึ่งกวาดตรวจร่างทุกคน ไม่พบสิ่งผิดปกติ จึงเปิดค่ายกลให้คนเก็บชาขึ้นเขาไป
หลังจากหญิงชราขึ้นเขาแล้ว นางก็ทำตามคำสั่งของเอ้อโหลว ไปยังสถานที่ห่างไกลผู้คน แล้วโยนกระดุมผ้าเม็ดนั้นลงบนพื้น
นางไม่เข้าใจว่าเหตุใดพ่อค้าผู้นั้นจึงมีคำขอประหลาดเช่นนี้ แต่ในเมื่ออีกฝ่ายกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่า นางก็เพียงทำตาม อีกทั้งมิได้เปลืองแรงอันใด
หลังโยนกระดุมทิ้ง หญิงชราก็ยืนมองอยู่ข้าง ๆ ด้วยความสงสัยเป็นเวลานาน ทว่าไม่เห็นสิ่งผิดปกติใด ๆ จึงหันกายจากไป
หลังหญิงชราจากไปแล้ว เวลาผ่านไปอีกหนึ่งถ้วยชา เงาร่างของเอ้อโหลวก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ