การโจมตีด้วยโทสะของผู้แข็งแกร่งขั้นแก่นทองถูกเอ้อโหลวรับไว้ได้สำเร็จ เขาไม่เพียงไม่ถูกซัดจนแหลกเป็นกองเนื้อเละ แต่กลับยังไม่ตายอีกด้วย
ในชั่วขณะนั้น ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานกลุ่มที่กำลังหวาดผวาจนตัวสั่น ก็อดมองเอ้อโหลวด้วยสายตาใหม่ไม่ได้
ในสายตาพวกเขา ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานที่รับการโจมตีเต็มกำลังของผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองได้ ช่างเป็นตัวตนดุจเทพเซียน
ความจริงแล้ว การโจมตีครั้งนั้นของผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองถูกเจ้าสุนัขดำตัวน้อยรับไว้ทั้งหมด
เอ้อโหลวเพียงถูกแรงกระแทกที่เหลือเฉียดโดนเล็กน้อย ก็ได้รับบาดเจ็บไม่น้อยแล้ว
“เอ๊ะ?”
ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองเองก็คาดไม่ถึงว่า ฝ่ามือนี้จะไม่สามารถตบคนกับสุนัขให้แหลกเป็นกองเนื้อเละได้
ทว่าเขารู้ดีว่า การโจมตีเต็มกำลังของตนถูกเจ้าสุนัขดำประหลาดตัวนั้นรับไว้
หลังถูกฝ่ามือของเขา เจ้าสุนัขตัวน้อยก็ถูกตีจนแบนบางเป็นแผ่น ขณะนี้กำลังค่อย ๆ คืนรูปกลับเป็นดังเดิม
“นี่มันตัวอะไรกันแน่?”
เขามีชีวิตอยู่มาหลายร้อยปี ความรู้ความเห็นก็เรียกได้ว่ากว้างขวาง ทว่าไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าบนโลกนี้ยังมีสิ่งมีชีวิตประหลาดเช่นนี้
ของดี!
สมบัติใต้หล้า ย่อมเป็นของผู้มีคุณธรรม!
ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองโจมตีไม่สำเร็จ จึงยื่นมือหมายชิงเจ้าสุนัขดำตัวน้อย
ยามลอบโจมตีด้วยเข็มพิษ เอ้อโหลวก็ขบคิดหาหนทางหลบหนีอย่างบ้าคลั่งอยู่ในใจแล้ว
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งขั้นแก่นทองที่มั่นใจว่าตนตกอยู่ในกำมือ ต่อให้เขาคุกเข่าขอความเมตตา เลียรองเท้า มุดหว่างขา หรือมอบสมบัติทั้งหมดให้
หลังอีกฝ่ายเล่นสนุกจนพอใจและได้รับความสุขทางใจแล้ว ก็ยังคงสังหารเขาอยู่ดี
ในเมื่อไม่ว่าอย่างไรก็ต้องตาย มิสู้เสี่ยงลอบโจมตี อย่างน้อยก่อนตายยังได้กัดเนื้ออีกฝ่ายไปสักคำ
ตอนถูกฝ่ามือของผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองซัดกระเด็น เขาอาศัยแรงฝ่ามือนั้นลอยไปทางปากทางลับใต้ดิน
ขณะตกถึงพื้น เขาก็เก็บงูทั้งสองตัวเข้าไปในน้ำเต้าวิเศษแล้ว
ดังนั้นตอนผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองพุ่งเข้ามาชิงตัวเขาอีกครั้ง เขาจึงกลิ้งตัวหนหนึ่ง ตกลงไปในทางลับใต้ดิน
ทันทีที่ตกลงไปในโพรง เขาก็ถีบเท้าใส่ก้อนหินใหญ่ที่ยื่นออกมา