เอ้อโหลวกลับถึงภูเขาปากอสรพิษก็ตะวันคล้อยมากแล้ว ถึงเวลาอาหารเย็นพอดี
ดูท่าชาตินี้คงไม่มีวาสนาได้กินเนื้อ วันนี้อุตส่าห์ยอมเสียเงินซื้อเนื้อหมูมาหนึ่งชิ้น กลับเอาไปมอบให้หลี่ปั้นเซียนเสียแล้ว
ยังดีที่วันนี้ซื้อกระทะเหล็กมาได้เสียที จะได้ไม่ต้องกินข้าวคั่วอีก
เขาเทข้าวเปลือกออกจากน้ำเต้ามาจำนวนหนึ่ง วางบนแผ่นหินแล้วทุบเบา ๆ อยู่พักหนึ่งจนเปลือกแตก จากนั้นก็เป่ารำข้าวออกลวก ๆ ก่อนเทลงหม้อ เติมน้ำแล้วหุง
ข้าวเปลือกเหล่านี้เก็บไว้ในน้ำเต้ามาสามวันกว่าแล้ว ไม่รู้ว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอัศจรรย์เช่นเดียวกับน้ำหรือไม่
เมื่อข้าวสุก เอ้อโหลวถึงนึกขึ้นได้ว่าวันนี้ควรซื้อชามกับตะเกียบมาสักชุด
แต่เขาไม่ใช่คนจู้จี้ ใช้กิ่งไม้สองกิ่งกับเศษกระเบื้องแตกหนึ่งชิ้นก็จัดการได้แล้ว
ขอเพียงมีข้าวกิน รายละเอียดอื่นล้วนไม่สำคัญ
เขาคีบข้าวยัดเข้าปากคำโต แม้ยังมีรำปะปนอยู่บ้าง แต่ก็อร่อยกว่าข้าวคั่วมาก หอม นุ่ม และเหนียวหนึบ
จากนั้นหยิบเกลือขมที่เก็บไว้อย่างดีออกมา กินข้าวสามคำแล้วเลียก้อนเกลือเบา ๆ ทีหนึ่ง รสชาติดียิ่งนัก
คืนนั้นเขาหุงข้าวเปลือกหนึ่งลิตร กินจนหมดเกลี้ยง ท้องป่องกลม
กินอิ่มแล้วก็นอนพักบนกองฟาง เขารู้สึกว่าท้องอุ่นวาบอยู่ตลอดเวลา
ไม่นาน ความอบอุ่นนั้นก็แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ราวกับกำลังแช่น้ำร้อน สบายยิ่งนัก
เขานอนหลับอยู่บนกองฟางในสภาพเช่นนั้นตลอดคืน พอตื่นขึ้นในเช้าวันรุ่งขึ้นก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าไปทั้งตัว มีเรี่ยวแรงเหลือเฟือ
มีแรงมากถึงเพียงนี้ หากไม่ขุดดินบุกเบิกคงน่าเสียดาย เขาจึงคว้าจอบกับมีดพร้าแล้วมุ่งหน้าไปยังที่รกร้างทันที