ตะวันคล้อยต่ำ ซากตั๊กแตนกองพะเนินทั่วสนามรบ การศึกครั้งนี้ดำเนินไปตลอดทั้งวัน
เวลานี้ เหล่าผู้ลี้ภัยกำลังกวาดซากแมลงด้วยไม้กวาด ท่ามกลางซากเหล่านั้นมีตั๊กแตนกลายพันธุ์ตัวใหญ่ปะปนอยู่ จึงต้องคัดแยกออกมาต่างหาก
จากประสบการณ์ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ทุกคนต่างรู้ว่าซากตั๊กแตนกลายพันธุ์มีมูลค่าสูงยิ่ง นอกจากรสชาติจะดีกว่าแล้ว ยังช่วยบำรุงร่างกายและเพิ่มพละกำลังได้อีกด้วย
ครั้งนี้หน่วยกำจัดตั๊กแตนได้ตั๊กแตนกลายพันธุ์มาอย่างน้อยหนึ่งร้อยกว่าตัว
หลังศึกครั้งนี้ ภัยตั๊กแตนในตำบลต้าเฉิงก็ถูกกำจัดจนสิ้น
แม้จะได้ผลเก็บเกี่ยวมหาศาล แต่หน่วยกำจัดตั๊กแตนก็เสียชีวิตไปกว่าหนึ่งร้อยคน อีกสามร้อยกว่าคนหลบหนีไป เวลานี้เหลือเพียงเจ็ดร้อยกว่าคน และทุกคนล้วนได้รับบาดเจ็บ
ในบรรดาบู๊ซิ่วไฉใต้บังคับบัญชาสามคน ตายไปหนึ่งคน อีกสองคนได้รับบาดเจ็บไม่หนักไม่เบา บนร่างมีบาดแผลหลายแห่ง เนื้อหนังเปิดออก
ยามนี้ เอ้อโหลวถือซากราชาตั๊กแตนตัวใหญ่ไว้ในมือ
ห่านตัวใหญ่สองตัวเอาหัวมาแนบข้างกายเขา จ้องซากราชาแมลงในมือด้วยความอยากกินจนปากแทบน้ำลายหก
แต่ในฐานะห่าน พวกมันย่อมมีศักดิ์ศรี จะประจบสอพลอขอของกินจากเอ้อโหลวไม่ได้เด็ดขาด ยิ่งไม่มีทางส่ายหางเหมือนสุนัข จึงได้แต่จ้องตาละห้อยอยู่เช่นนั้น
ราชาแมลงตัวนี้ยาวกว่าหนึ่งฉื่อ ขาหลังคู่หนึ่งมีฟันหยักดุจใบเลื่อย คมกริบและน่าสะพรึงกลัว กระบี่หนักร้อยชั่งของเขาคงถูกเจ้าสิ่งนี้ชนจนหัก
กระบี่ของเขาสร้างขึ้นจากทองแดงบริสุทธิ์หลอมร้อยครั้งเป็นวัสดุหลัก คุณภาพเหนือกว่าดาบและกระบี่ทั่วไปมาก แต่กลับถูกหนึ่งกระแทกของราชาตั๊กแตนหักสะบั้น
ในท้องที่ถูกผ่าของราชาตั๊กแตนเต็มไปด้วยไข่สีทองอร่าม ดูท่าคงอร่อยไม่น้อย
ญาณของเอ้อโหลวสัมผัสได้ถึงพลังงานอันแข็งแกร่งจากภายในร่างของมัน ดูท่าคงกลายเป็นปีศาจตั๊กแตนในตำนานแล้ว
“พวกเจ้าอยากกินหรือ?”
ห่านทั้งสองได้ยินนายถาม ก็รีบเชิดหัวสูงส่งแล้วพยักหน้าหนึ่งที
“อีกหลายวันค่อยให้พวกเจ้ากิน ข้าทำเพื่อพวกเจ้า”
เอ้อโหลวกล่าวพลางเก็บซากตั๊กแตนเข้าไป
ช่วงนี้ห่านทั้งสองติดตามเขาสร้างความชอบความดีไว้ไม่น้อย ศึกวันนี้ยิ่งบาดเจ็บจนขนร่วงเป็นหย่อม