ตำนานบำเพ็ญเทพด้วยน้ำเต้าวิเศษ

ตอนที่ 383 เกาะคลื่นหมอก

7 นาที· 1.6K คำ

ทะเลบูรพา เขตทะเลโลหิตมังกร เกาะคลื่นหมอก

เกาะแห่งนี้มีความยาวและกว้างนับพันลี้ เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในเขตทะเลโลหิตมังกร

ทั้งยังเป็นแหล่งชุมนุมสำคัญแห่งหนึ่งของชาวสมุทรทะเลบูรพา

เมื่อยังอยู่ห่างออกไปหลายร้อยลี้ เอ้อโหลวก็เก็บห่านตัวใหญ่กลับเข้าไปในน้ำเต้าวิเศษ แล้วแปลงกายเป็นมังกรหมู ว่ายมุ่งหน้าไปยังเกาะคลื่นหมอกเพียงลำพัง

บนเกาะคลื่นหมอกมีผู้ฝึกตนชาวสมุทรอยู่มากมาย มังกรหมูขั้นแก่นทองอย่างเขาจึงไม่สะดุดตานัก

หลังจากเอ้อโหลวคลานขึ้นฝั่งจากท่าเรือแห่งหนึ่ง ก็พบเรื่องที่ทำให้ลำบากใจอยู่บ้าง

เมื่อก่อนอยู่ในน้ำ มังกรหมูจะว่ายอย่างไรก็ไม่เป็นไร

แต่บัดนี้ขึ้นฝั่งมาแล้ว บนแผ่นดิน เขาควรเดินสี่ขาโดยคลานไปกับพื้นหรือไม่?

หรือจะยืนด้วยขาหลังสองข้างแล้วเดินตัวตรงดี?

เรื่องนี้...ทำให้เขาลำบากใจไม่น้อย

หากเดินคลานด้วยสี่ขา เขาคงไม่คุ้นชินอย่างยิ่ง ตั้งแต่อายุสามสี่ขวบเขาก็ไม่เคยคลานอีกเลย จึงไม่ถนัดนัก

ทว่าเมื่อกวาดตามองรอบข้าง ชาวสมุทรตนอื่นล้วนทำตามความเคยชินของตน บ้างคลานไป บ้างกระโดดไป...

หากมังกรหมูเดินตัวตรงด้วยสองขา คงเรียกสายตาผู้คนไม่น้อย

ช่างเถิด เปลี่ยนเป็นร่างที่สะดวกกว่านี้ดีกว่า เขาคลานไปยังที่ไร้ผู้คนแห่งหนึ่ง แล้วรูปลักษณ์ภายนอกก็พลันแปรเปลี่ยน

ครู่ต่อมา เขาเดินออกมาจากหลังศิลาก้อนใหญ่ในร่างของอ๋าวเจี่ย

รูปร่างของอ๋าวเจี่ยคล้ายมนุษย์ เพียงแต่มีเกล็ดทั่วร่างและมีเขาสองข้างบนศีรษะ

ก่อนหน้านี้ในวังโลหิตมังกรใต้ทะเล เขาเคยได้ยินชาวสมุทรหลายตนพูดถึงอ๋าวเจี่ย ว่ากันว่าร่างนี้หล่อเหลาไม่น้อย

นับเป็นบุรุษรูปงามในหมู่ชาวสมุทร

เมื่อเดินไปตามถนนใหญ่ในร่างนี้ เขาก็รู้สึกสบายตัวขึ้นมาก จึงมีแก่ใจสังเกตขนบธรรมเนียมและทิวทัศน์บนเกาะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป