เมื่อมาถึงสถานีพักใหญ่นอกเมืองเหิงโจว นายห้างจ้าวสั่งให้ขบวนรถทั้งหมดหยุดพักผ่อน
ข้างสถานีพักมีตลาดเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง แม้ขนาดไม่ใหญ่ แต่ก็มีแผงขายอักษรเหลียงสือและของใช้ประจำวันอยู่หลายแผง
เสิ่นลู่ซีฉวยโอกาสนี้ไปตลาด ตั้งใจจะซื้อของบางอย่าง
ราคาเกลือที่นี่แพงขึ้นมาก หนึ่งจินตั้งห้าสิบเหวิน แพงกว่าที่อำเภอชิงชวนเกือบเท่าตัว
นางกัดฟันซื้อมาสามจิน และใช้เงินอีกยี่สิบเหวินซื้อขิงแห้งห่อเล็กหนึ่งห่อ
ระหว่างทางเร่งรีบ ดื่มน้ำเย็นกินเสบียงแห้ง หลายคนปวดท้องไม่ค่อยสบาย ต้มน้ำขิงดื่มจะช่วยให้กระเพาะอบอุ่น
ยังมีร้านโอสถเปิดอยู่ร้านหนึ่ง เสิ่นลู่ซีเข้าไปดู เลือกซื้อยารักษาแผลและสมุนไพรแก้ท้องเสียราคาถูก
นายห้างเห็นนางรู้จักสมุนไพรหลายชนิด จึงถามขึ้นว่า "แม่นางรู้จักสมุนไพรเหล่านี้หรือ"
"พอรู้บ้าง ผู้อาวุโสที่บ้านสอนมา" เสิ่นลู่ซีตอบคลุมเครือ
ซื้อของเสร็จกลับมาที่สถานีพัก หลิวชิงเหอเดินมาต้อนรับ ใบหน้าเปื้อนยิ้ม ดูก็รู้ว่ามีเรื่องดี
"หลานสาว เจ้าลองเดาดูสิ นายห้างจ้าวมีคนงานคนหนึ่งจะกลับบ้าน ไม่ติดตามลงใต้อีก ตำแหน่งเขาว่างลง นายห้างจ้าวถามพวกเราว่าจะส่งคนไปแทนหรือไม่"
"งานอะไร"
"ขับรถ ให้วันละสามสิบเหวิน"
"ให้ถางหนิวไป" เสิ่นลู่ซีไม่รีรอ "เขาแรงเยอะ เหมาะกับงานนี้ แถมยังได้ค่าเดินทางเพิ่ม"
หลิวชิงเหอรับคำแล้ววิ่งไปเรียกหลี่ถางหนิว
หลี่ถางหนิวได้ยินว่ามีงานทำมีเงินได้ ดีใจจนแทบกระโดด วิ่งไปรายงานตัวกับนายห้างจ้าว