วันพักรี้พลนี้ เสิ่นลู่ซีจัดเวลาไว้แน่นขนัด
เช้าตรู่ นางให้เสิ่นต้าซานและหลิวเกินเชิงพลิกรถลากสามคันตรวจสอบล้อ
เป็นไปดั่งคาด ทางที่เดินมาไกลป่านนี้ แบริ่งสองล้อหลวมลิ่มไม้ก็สึกหรออย่างมาก
หลิวเกินเชิงหาไม้เนื้อแข็งสองท่อนมาเหลาเป็นลิ่ม แล้วกรอกกลับเข้าไป ใช้เชือกปอพันโดยรอบอีกหลายชั้นเพื่อเสริมความมั่นคง
"พอจะร่อแร่ใช้ไปได้ก่อน ถึงกุ้ยโจวแล้ว ควรหาช่างไม้เปลี่ยนเพลาใหม่สักคู่"
หลิวเกินเชิงตบพื้นรถแล้วกล่าวกับเสิ่นลู่ซี
เสิ่นลู่ซีผงกศีรษะ บันทึกไว้ในใจ
ด้านล่อก็ต้องจัดการเช่นกัน
เกือกกีบครั้งก่อนตอกได้แน่นหนาแล้ว ทว่าเดินทางหลายวันมานี้เริ่มคลอนอีก
หลิวเกินเชิงนั่งยองก้มหน้าก้มตาเคาะอยู่นาน ในที่สุดก็แน่นหนาทั้งสี่กีบได้
ล่อนับว่าว่าง่าย ยืนนิ่งอยู่กับที่ เพียงสะบัดหางอยู่เป็นครั้งคราว
ซุนต้าจู้พาหลี่ถางหนิวไปตักน้ำที่บ่อใกล้ ๆ เติมน้ำจนเต็มทุกถุงหนัง และเติมน้ำในถังบนรถลากจนเต็มด้วยเช่นกัน
ข้างโรงน้ำชาฝั่งใต้เมืองมีบ่อสาธารณะ ตักน้ำไม่ต้องเสียเงิน มีคนต่อคิวไม่น้อย สองคนรออยู่พักใหญ่
หลิวเฉียวเหนียงพาป้าซุนและพี่สะใภ้หลิวตรวจนับเสบียงทั้งหมด
เสบียงที่เห็นกันภายนอกยังพอกินอีกระยะหนึ่ง เมื่อคืนเสิ่นลู่ซีอาศัยจังหวะที่ผู้คนเผลอ ขนของจากมิตินำมันแดงตากแห้งออกมาอีกสองกระสอบ ปนกับกระสอบข้าวสารเก่าใต้ท้องรถ ไม่มีใครสังเกตเห็น
เสร็จสิ้นภาระเหล่านี้ก็ใกล้เที่ยงวันแล้ว
เสิ่นลู่ซีให้ทุกคนนั่งล้อมวงอยู่ใต้ร่มโรงน้ำชา กินอาหารมื้อร้อนสักมื้อ ข้าวรวมธัญพืชกับผักดอง เรียบง่ายแต่อิ่มท้อง