ยิ่งหนีภัยอดอยากยิ่งรวย กุมมิติพาทั้งบ้านรุ่ง

ตอนที่ 141 ชายหนุ่มถือพัด

6 นาที· 1.4K คำ

ท่านหมอเฉียนพักอยู่ที่ตำบลสามวันก็จากไป ก่อนไปได้ขึ้นราคาอีกครั้ง ปรับราคารับซื้อข้าวขาวเป็นยี่สิบเหวินต่อจิน สุดท้ายรวบรวมข้าวสารไปได้เกือบสี่ร้อยจิน

ผู้ใหญ่บ้านซูจนปัญญาจะขัดขวาง เพราะผู้ที่ขายข้าวล้วนสมัครใจ ผู้อื่นมีข้าวอยู่ในมือ จะขายก็ขาย ผู้ใหญ่บ้านมิอาจควบคุมเรื่องเช่นนี้ได้

เสิ่นลู่ซีได้ยินตัวเลขนี้ นางกำลังนั่งยองๆ อยู่ในมิติพลิกดินให้ป่านหลันเกิน มือที่ทำงานอยู่พลันชะงัก

สี่ร้อยจิน สำหรับตำบลหนานอันนับว่าไม่น้อยเลย

ในตำบลมีผู้อพยพขึ้นทะเบียนรวมกับชาวบ้านท้องถิ่นประมาณสามร้อยกว่าคน ข้าวบริจาคถูกขโมยไปร้อยกว่าจิน แล้วยังถูกกว้านซื้อไปอีกสี่ร้อยจิน ช่องว่างของเสบียงคงคลังจึงขยายกว้างขึ้นในพริบตา

นางพลิกดินป่านหลันเกินเสร็จก็ลุกขึ้นยืน ปัดโคลนจากมือ เดินไปยังริมแปลงวิญญาณ

รวงข้าวเจ้าในมิติเริ่มดูดซึมธาตุอาหารเข้าสู่เมล็ดแล้ว เมล็ดข้าวอวบอิ่มขึ้นทุกวัน ใช้มือบีบดูเบาๆ ก็สัมผัสได้ถึงแกนแข็งภายใน นี่คือสัญญาณว่าการดูดซึมธาตุอาหารเข้าสู่เมล็ดดำเนินมาถึงช่วงกลางแล้ว

ด้วยความเร็วเช่นนี้ อีกสักสิบกว่าวันก็คงเก็บเกี่ยวได้

ข้าวเจ้าที่ปลูกในนาด้านนอกก็กำลังออกรวง แม้การเติบโตจะไม่ดีเท่าในมิติ แต่ก็นับว่าใช้ได้ เพราะถือเป็นครั้งแรกที่ทดลองปลูก หากได้ผลผลิตสักเจ็ดแปดส่วนก็น่ายินดีแล้ว

นางเดินไปที่ริมแปลงสมุนไพร เก็บดอกพุดซ้อนที่แห้งสนิทบนตะแกรงตากใส่ตะกร้าไม้ไผ่ ชั่งน้ำหนักดูได้สิบจินพอดี นับเป็นสินค้าล็อตแรกที่จะส่งให้ชิงเหอถัง ดอกไม้แห้งชุดนี้นางตั้งใจจะนำไปส่งให้เหรินเหอถังในวันรุ่งขึ้น ให้ฟางจางกุ้ยช่วยส่งต่อให้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป