ความสนใจของหมากลายพันธุ์ทั้งหมดถูกไป๋ฉาหฉาดึงดูดไป ในที่สุดทั้งสามคนอย่างสวี่จื่อหยวนก็ได้โอกาสหายใจหายคอ
ไป๋ฉาหฉาวิ่งตรงไปยังหมากลายพันธุ์ที่ถูกแทงทะลุ ใช้เท้าเหยียบมันที่กำลังร้องครวญครางไว้ ก่อนออกแรงทั้งสองมือดึงท่อนเหล็กออกมา
สะบัดมือข้างเดียว เลือดบนท่อนเหล็กกระเซ็นเป็นรอยแดงฉานบนพื้น!
หมากลายพันธุ์ที่เหลืออีก 6 ตัวงอขาหน้าเล็กน้อย ตั้งท่าโจมตีแล้วเห่ากรรโชกใส่ไป๋ฉาหฉา!
แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด แม้จะตั้งท่าเต็มที่ ดูดุร้ายมาก ทว่ากลับไม่ได้พุ่งเข้าโจมตีจริง ๆ
สองตัวถึงกับถอยหลังไปสองก้าว คล้ายอยากหนี
สวี่จื่อหยวนกับเฉินเหวินเคอแทบสงสัยว่าตัวเองตาฝาด!
ทำไมหมากลายพันธุ์พวกนี้ดูเหมือนจะกลัวไป๋ฉาหฉาอยู่หน่อย ๆ?
แววตาของเฉินเหวินเคอที่มองไป๋ฉาหฉาเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้
ไป๋ฉาหฉาทุ่มสมาธิทั้งหมดไว้กับหมากลายพันธุ์อีก 6 ตัว สวี่จื่อหยวนกับพวกพ้องร่วมมือกันยังต้องจัดการไปถึง 5 ตัว เธอไม่ได้โอหังถึงขั้นคิดว่าตัวเองไร้เทียมทานแล้ว
ระมัดระวังไว้ก่อนย่อมไม่เสียหาย
ท่อนเหล็กในมือไป๋ฉาหฉาพลิ้วไหวราวกับเป็นเพียงไม้ท่อนหนึ่ง น้ำหนักเบาจนกวัดแกว่งได้อย่างคล่องแคล่ว
เมื่อเห็นหมากลายพันธุ์สองตัวพุ่งเข้าใส่ เธอก็ฟาดท่อนเหล็กใส่ทันที
เสียงกระดูกหักดังขึ้น ขาข้างหนึ่งของหมากลายพันธุ์ถูกตีจนหักทั้งเป็น
เธอพลิกมือฟาดขาหน้าของหมากลายพันธุ์อีกตัว เสียงกระดูกหักดังขึ้นอีกครั้ง
คางของเลี่ยวเสี่ยวอวี่แทบหล่นถึงพื้น ไป๋ฉาหฉาที่ดูบอบบางขนาดนั้น ที่แท้จะดุดันได้ขนาดนี้เชียวหรือ?