ฐานเมืองเอ
สวี่จื่อหยวนกำลังทำงานอยู่ในห้องหนังสือ
ตอนนี้เขาเป็นรองหัวหน้าฐาน มีเรื่องมากมายที่ต้องจัดการ
หลีหงหรูไม่ได้พาลโกรธฝ่ายการค้าของพวกเขาเพราะเรื่องที่พวกนักการเมืองก่อขึ้น
ตรงกันข้าม หัวหน้าฐานหลีกลับเห็นความสามารถและพรสวรรค์ของเขา
ตอนนี้พ่อของเขามอบอำนาจทั้งหมดให้เขาดูแลแล้ว แต่ละวันจึงมีงานให้จัดการมากมาย
หลายวันมานี้ต้องต้อนรับแขกจากฐานเมืองหลวง งานจึงคั่งค้างอยู่ไม่น้อย
แต่รองหัวหน้าฐานคนนั้นดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบเขานัก
ก๊อก ๆ ๆ
“จื่อหยวนเหรอ?”
สวี่จื่อหยวนวางมือจากงาน ลุกไปเปิดประตูด้วยตัวเอง
หวงเพ่ยซานถือถาดน้ำชากับขนมเดินเข้ามา
“จื่อหยวน เหนื่อยแย่เลยสินะ แม่ทำคุกกี้ที่ลูกชอบมาให้ มาสิ ลองชิมดู”
หวงเพ่ยซานพูดพลางสังเกตสีหน้าของสวี่จื่อหยวนอย่างระมัดระวัง
พอเห็นสวี่จื่อหยวนเชื่อฟัง หยิบคุกกี้ที่เธอทำใส่ปาก หวงเพ่ยซานก็ยิ้มหน้าบาน
“จื่อหยวน แม่มีเรื่องหนึ่ง ไม่รู้ว่าควรพูดกับลูกดีไหม”
สวี่จื่อหยวนจิบน้ำแล้วถามอย่างสงสัย “เรื่องอะไรล่ะ มีอะไรที่พูดไม่ได้ด้วยเหรอ?”
หวงเพ่ยซานอึกอัก ลังเลอยู่นานกว่าจะฝืนใจเอ่ยปาก
“จื่อหยวน ลูกขังคุณหนูหย่าอี้ไว้นานแล้ว แต่ก็ไม่ไปหา แถมยังไม่ยอมให้ใครไปเยี่ยมด้วย ตกลงลูกคิดจะทำอะไรกันแน่?”
หวงเพ่ยซานอยากพูดเรื่องนี้มานานแล้ว อดกลั้นมาหลายวัน วันนี้ทนไม่ไหวอีกต่อไป
เธอสงสัยว่าลูกชายมีปัญหาทางจิตใจ!
ละครโทรทัศน์ที่เธอเคยดูมีให้เห็นอยู่บ่อย ๆ ผู้ชายบางคนเมื่อรักใครแล้วไม่ได้ดั่งใจ ก็มีแนวโน้มจะเกิดปัญหาทางจิตใจ