ไป๋ฉาฉาอุ้มโต้วเปาขึ้นมา วางมันลงในกะละมังที่ซ่งเยี่ยนเตรียมไว้ให้เธอ จากนั้นก็เติมน้ำลงไป อาบน้ำให้โต้วเปาด้วย
หลังจากฆ่าลิงกลายพันธุ์ระดับ 4 ไปแล้ว ตลอดทางนี้โต้วเปาก็ซึมเซา ดูราวกับป่วย
เธออาบน้ำจนโต้วเปาสะอาด แล้วใช้ผ้าขนหนูเช็ดตัวให้แห้ง
ไป๋ฉาฉาลูบขนบนตัวมัน พลางพึมพำเสียงเบา “โต้วเปา แกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”
โต้วเปาครางหงิงอย่างน่าสงสาร คล้ายกำลังตอบเธอ
ไป๋ฉาฉาครุ่นคิด ก่อนถามว่า “โต้วเปา แกกำลังจะเลื่อนระดับใช่ไหม ถึงได้เป็นแบบนี้?”
โต้วเปาพยักหน้าหงึก ๆ หัวฟูฟ่องของมันขยับตาม
ไป๋ฉาฉาเข้าใจแล้ว จึงวางใจลง ที่แท้เธอเดาถูกจริง ๆ
ก่อนหน้านี้โต้วเปายังสบายดีอยู่แท้ ๆ จู่ ๆ ก็กลายเป็นแบบนี้
น่าจะเกี่ยวกับพลังพิเศษของมัน
นอกจากล่องหนและเคลื่อนย้ายฉับพลันแล้ว โต้วเปายังมีความสามารถพิเศษอีกอย่าง นั่นคือกลืนกิน
มันสามารถกลืนกินพลังพิเศษของผู้อื่น แล้วแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานเพื่อดูดซับได้
ดังนั้นวิธีเลื่อนระดับของโต้วเปาจึงมีทางเลือกมากกว่าพวกเธอ มันจะดูดซับผลึกแก่นพลังที่มีระดับสูงกว่าตนเพื่อเพิ่มระดับก็ได้ หรือกินการโจมตีจากพลังพิเศษแล้วแปรเป็นพลังงานเพื่อเพิ่มระดับก็ได้
แต่ในทางกลับกัน การกินพลังงานจากพลังพิเศษของคนอื่นก็เสี่ยงกว่าการดูดซับพลังงานจากผลึกแก่นพลัง
หากกินเข้าไปมากเกินไปแล้วแปรเป็นพลังงานเพื่อดูดซับไม่ทัน พลังงานส่วนเกินอาจทำให้ร่างกายระเบิดได้
ตอนที่โต้วเปาร่วมมือกับเธอโจมตีลิงกลายพันธุ์ระดับ 4 มันกินเถาวัลย์ที่แปรมาจากพลังพิเศษเข้าไปไม่น้อย