เขตต้องห้ามอู๋ฮ่วน ใต้ต้นไม้โบราณ
แม้ม่านกั้นมิติและกาลเวลาจะสลายไปแล้ว แต่ต้นเทพอู๋ฮ่วนจื่อยังคงแผ่แสงวิญญาณออกมา
ผู้คนจากภูเขาหมุนเวียนวัฏสงสารต่างดื่มด่ำกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากการบำเพ็ญอย่างหนักตลอด 90 ปี พวกเขากำลังทำให้ขอบเขตมั่นคงและขัดเกลาอิทธิฤทธิ์
ส่วนหยางเฉิงไม่ได้ฝึกฝนร่วมกับทุกคน
เขาหลุบตาลงเล็กน้อย กำลังใช้เวลาบำเพ็ญที่ระบบมอบให้เป็นรางวัลในการฝึกฝน
บัดนี้ ระบบสะสมเวลาบำเพ็ญไว้ได้ถึง 5,000 ปีแล้ว
การบำเพ็ญตลอด 5,000 ปีใต้ต้นไม้โบราณในเขตต้องห้ามอู๋ฮ่วน ทำให้หยางเฉิงได้รับประโยชน์มหาศาล
ปริมาณที่สั่งสมจนถึงจุดหนึ่ง ย่อมนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ
“หึ่ง!”
ในชั่วขณะหนึ่ง มิติรอบกายหยางเฉิงสั่นสะเทือนแผ่วเบา
กลิ่นอายสายหนึ่งซึ่งเหนือกว่าขั้นสูงสุดของขอบเขตที่สี่แห่งบรรพชนยุทธ์ ระเบิดออกมาอย่างเกรียงไกร
หยางเฉิงทะลวงผ่านคอขวดของขอบเขตที่สี่แห่งบรรพชนยุทธ์อย่างไม่อาจหยุดยั้ง
พลังบำเพ็ญเลื่อนขึ้นสู่ขอบเขตที่ห้าแห่งบรรพชนยุทธ์
ทว่าเขาไม่ได้เพียงทะลวงขอบเขตเท่านั้น
ปีนี้หยางเฉิงอายุ 30 ปี แต่เพราะใช้เวลาบำเพ็ญที่ระบบมอบให้เป็นรางวัลหลายครั้ง บัดนี้เขาจึงบำเพ็ญมาแล้วหลายหมื่นปี
หากนับระยะเวลาบำเพ็ญ เขายังบำเพ็ญมานานกว่าหลี่เต้าอีเสียอีก
สิ่งนี้ทำให้พื้นฐานมหาวิถีของเขาลึกล้ำแข็งแกร่ง จนแทบไม่มีผู้ใดในยุคนี้เทียบได้
ความเข้าใจของหยางเฉิงต่อ “เคล็ดวิชาชุนชิว” การเฝ้าสังเกต “ต้นกำเนิดแห่งกาลอวกาศ” รวมถึงการย้อนทบทวนการบำเพ็ญหลายหมื่นปีของตนเอง...
วาสนาและความเข้าใจนานาประการหลั่งไหลมาบรรจบกันดุจร้อยสายน้ำคืนสู่สมุทร ก่อนจะรวมเป็นหนึ่งเดียว และก่อเกิดดินแดนโลกจิตแห่งใหม่ขึ้นข้าง “เขตแดนจิตแห่งข้า” ที่เขาหลอมรวมไว้แล้ว
โลกจิตแห่งนี้ประหนึ่งมีสายน้ำแห่งกาลเวลาหลั่งไหลอยู่
โลกจิตแห่งนี้มีนามว่าโลกจิตแสงวาบ