พิภพหงเหมิง
เขตโบราณโม่อวิ๋น อารามมรรคา
หยางเฉิงยืนอยู่บนยอดเขา ทอดสายตามองไปทางทิศประจิม
ที่นั่นคือทิศทางของราชวงศ์แผ่นดินกลาง
เขาหยิบแผ่นหยกขึ้นมาพลิกเล่น ในแผ่นหยกบันทึกข่าวศึกล่าสุดที่หลินซูและอีกสองคนส่งกลับมา
“แดนประจิมสงบแล้ว กำลังแฝงตัวของแดนเซียนถูกถอนรากถอนโคน ทำได้ไม่เลว”
ทว่าในดวงตาของเขากลับไม่มีความยินดีอยู่มากนัก
เพราะรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น
แดนเซียนเสียหายใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ ย่อมไม่มีทางยอมเลิกราโดยง่าย
โลกเร้นลับฟางชุ่น ตำหนักกลาง
ศิลาต้นกำเนิดแห่งความโกลาหล 50,000 ก้อนกองพะเนินดุจขุนเขา แผ่กลิ่นอายแห่งความโกลาหลอันเก่าแก่ที่สุด อาบย้อมตำหนักใหญ่ทั้งหลังให้เต็มไปด้วยแสงสีพิสดาร
หยางเฉิงนั่งขัดสมาธิอยู่เบื้องหน้าศิลาต้นกำเนิดแห่งความโกลาหล สีหน้าสงบนิ่ง
เบื้องหลังเขา ถังซิงอวี๋ สวีฝาน อวิ๋นหลีเยว่ หลินซิงหลาน และแกนหลักของนครวัฏสงสารคนอื่น ๆ รวมทั้งเฉินชิงชิง เผยเต้าควง เซียวเฉิงอวี้ และผู้อาวุโสแห่งอารามมรรคาคนอื่น ๆ ต่างยืนสงบสำรวม
ทุกคนจับจ้องกองศิลาต้นกำเนิดแห่งความโกลาหลที่สูงดุจขุนเขา ลมหายใจเริ่มถี่ขึ้นเล็กน้อย
“ศิลาต้นกำเนิดแห่งความโกลาหลชิงความอัศจรรย์จากฟ้าดิน ช่วยให้ผู้คนหยั่งรู้มหาวิถีและทะลวงขั้นพลัง”
เสียงของหยางเฉิงก้องกังวานไปทั่วตำหนักอันกว้างใหญ่
“ไม่ช้าก็เร็ว เซียนจากแดนเซียนย่อมมาเยือน ศึกครั้งต่อไปอาจเกี่ยวพันถึงความเป็นความตายของพิภพหงเหมิง และความรุ่งเรืองหรือเสื่อมถอยของอารามมรรคา จะผิดพลาดมิได้”
เขากวาดตามองทุกคน “วันนี้ ข้าจะใช้ศิลาต้นกำเนิดแห่งความโกลาหล 50,000 ก้อนนี้ช่วยให้พวกเจ้ายกระดับขึ้นอีกขั้น ส่วนจะได้รับวาสนาเพียงใด ก็ขึ้นอยู่กับตัวพวกเจ้าเอง”
สิ้นเสียง หยางเฉิงยกมือกดลงกลางอากาศ
ครืน!
ศิลาต้นกำเนิดแห่งความโกลาหลทั้ง 50,000 ก้อนสั่นสะเทือนพร้อมกัน พลังต้นกำเนิดความโกลาหลอันมหาศาลดุจสมุทรพวยพุ่งออกมา แปรเป็นสายน้ำความโกลาหลสายแล้วสายเล่า ไหลเชี่ยวคำรามไปทั่วตำหนัก