บทที่ 747 ท้าทาย
ภูตดินเฒ่าวางป้ายหยกลงบนศาสตราวิเศษรูปร่างคล้ายเข็มทิศสำริดที่ขึ้นคราบเขียว
ศาสตราวิเศษเปล่งแสงริบหรี่ ก่อนฉายข้อมูลแถวหนึ่งออกมา
เขากวาดตามอง ดวงตาเพียงข้างเดียวฉายแววประหลาดใจ พลางเงยหน้าพิจารณาหยางเฉิงอีกครั้งอย่างอดไม่ได้
“อาจารย์รับเชิญพิเศษของสาขาวิชาหมอผีหรือ? เจ้าหนู ไหวหรือ?”
หยางเฉิงยิ้มบาง ๆ โดยไม่เอ่ยคำใด
ภูตดินเฒ่าจุ๊ปาก โยนป้ายหยกคืนให้แล้วโบกมือ “เข้าไปเถอะ สาขาวิชาหมอผีอยู่เรือนที่เจ็ด เขตเหนือ อย่าเดินผิดทางล่ะ ขอเตือนไว้ก่อน พวกเจ้าหนูที่เรียนวิชาหมอผีน่ะ อารมณ์ไม่ค่อยดีนัก ขอให้เอาตัวรอดให้ได้”
“ขอบคุณ”
หยางเฉิงเก็บป้ายหยกแล้วก้าวเข้าสำนักศึกษา
ภายในสำนักศึกษากว้างใหญ่กว่าที่เห็นจากภายนอก
ถนนหนทางทอดตัดสลับกัน เชื่อมต่ออาคารหลากหลายรูปแบบ นักศึกษาสวมชุดประจำสำนักสีสันต่างกันเดินผ่านไปมาอย่างเร่งรีบเป็นครั้งคราว
หยางเฉิงมุ่งหน้าไปยังเขตเหนือตามป้ายบอกทาง
ระหว่างทาง เขาสัมผัสได้ถึงสายตาลอบสังเกตไม่น้อย
ผู้มาใหม่ แถมยังมุ่งหน้าไปยังสาขาวิชาหมอผีซึ่งขึ้นชื่อเรื่อง “ไม่ต้อนรับคนนอก” และ “แปลกประหลาด” ย่อมเป็นที่สนใจ แต่สีหน้าของเขายังคงสงบนิ่ง ฝีเท้าสม่ำเสมอ ไม่แยแสสายตาเหล่านั้น
จิตแห่งฟ้าหมื่นกาลแผ่กำลังทำงานอย่างเงียบเชียบ ตรวจจับคลื่นพลังนานาชนิดและเศษเสี้ยวแห่งกฎเกณฑ์ที่ไหลเวียนอยู่ในอากาศ
“ที่นี่เหมาะกับข้าจริง ๆ”
หยางเฉิงยิ้ม
สำนักศึกษาเถ้าถ่านแทบจะเป็น “หอคัมภีร์แห่งกฎเกณฑ์” ที่สร้างขึ้นมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ
การเป็นอาจารย์ที่นี่ทำให้เขาได้สัมผัสผู้บำเพ็ญจากอารยธรรมต่าง ๆ อย่างเปิดเผย ทั้งยังวิเคราะห์ระบบพลังของพวกเขาได้ อีกทั้งยังอาศัยสถานะที่ค่อนข้างเป็นกลางของสำนักศึกษา หลบเลี่ยงเรื่องยุ่งยากที่ไม่จำเป็นได้มากมาย