ภายในสระสวรรค์ หยางเฉิงทำราวกับไม่ได้ยินเสียงวุ่นวายจากโลกภายนอก
เขานั่งอยู่ท่ามกลางสายน้ำแห่งความจมดิ่ง ระลอกคลื่นแห่งกาลเวลารอบกายยังสงบลงไม่สนิท
การประมือกับซ่างกวนเสวี่ย แม้กินเวลาเพียงหนึ่งเค่อ แต่กลับคล้ายผ่านการเดินทางแสวงมรรคาอันยาวนาน
โลกจิตหมื่นกระบี่ครอบคลุมสรรพสิ่ง ทำให้เขาหยั่งรู้ “กระบี่แห่งมหาวิถี” ของตนลึกซึ้งยิ่งขึ้น
ติ๊ง!
[โฮสต์เอาชนะผู้ฝึกยุทธ์ต้นกำเนิดซ่างกวนเสวี่ย ค่าความสำเร็จบรรลุระดับตำนาน]
ข้อความระบบปรากฏขึ้น
ก่อนหน้านี้ ทุกครั้งที่หยางเฉิงเอาชนะยอดฝีมือคนหนึ่ง ข้อความระบบก็จะปรากฏขึ้นครั้งหนึ่ง
[ยินดีกับโฮสต์ ได้รับรางวัล “การถ่ายทอดมรรคามหาเก๋อ 100 ลมหายใจ”]
หยางเฉิงยังไม่รีบร้อนรับรางวัล
เพราะผู้ชนะเลิศย่อมได้รับประโยชน์มหาศาล สามารถครอบครองต้นกำเนิดสายน้ำแห่งความจมดิ่งจากสระสวรรค์ได้หนึ่งสาย
หยางเฉิงสัมผัสได้ถึงระลอกคลื่นไร้รูปร่างสายหนึ่งผุดขึ้นในสายน้ำแห่งสระสวรรค์ ก่อนจะหลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขาเอง
ต้นกำเนิดสายน้ำแห่งความจมดิ่งสายนี้แม้ไม่แข็งแกร่ง แต่สามารถเติบโตได้ด้วยตนเอง
ประโยชน์ของมันไม่ต้องกล่าวถึงก็รู้กัน
มันสามารถสร้างภาพมายาแห่งกาลเวลาและมิติ ให้ผู้คนฝึกฝนอยู่ภายในได้
เมื่อได้รับประโยชน์นี้แล้ว หยางเฉิงก็ไม่อยู่ต่อ ร่างขยับวูบเดียวก็ออกจากสระสวรรค์ พริบตาถัดมาก็ปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนจากอารามมรรคา
“ศิษย์ทำหน้าที่ไม่ให้ผิดหวังแล้ว”
หยางเฉิงคารวะหลี่เต้าอีและอาจารย์ทั้งสองท่าน
หลี่เต้าอียิ้มพลางพยักหน้า “ดีมาก ดีจริง ๆ”
สวี่ซือเยว่ยับยั้งความตื่นเต้นไว้ไม่ไหว กระโดดเข้ามาใช้กำปั้นเล็ก ๆ ทุบอกหยางเฉิงเบา ๆ ใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้ม “ศิษย์รัก ทำได้งดงามนัก กลับไปอาจารย์จะเลี้ยงของอร่อยเจ้า”
ใบหน้าเย็นชาของซ่างกวนเสวี่ยก็เผยรอยยิ้มบาง ๆ เช่นกัน