ดวงตาของเสิ่นอู๋คมและเป็นประกาย ในขณะนี้ก้นบึ้งของดวงตาเธอสะท้อนภาพร่างของเขาอย่างชัดเจน
“ขอบใจนะ” เธอหยิบคุกกี้ไปจากมือเขา
กู้วั่งจ้องฝ่ามือที่ว่างเปล่าของตัวเองอยู่ครู่หนึ่ง
ในห้องไลฟ์สดยังคงคึกคัก
[กวงปี้ผู้บริสุทธิ์: “หนุ่มสาวคู่หนึ่ง สาวหนุ่มคู่นึง ชอบกันเกินไปแล้วล่ะ”]
[คนที่ท้องเสียแล้วตบก้นตัวเองยิ่งตบยิ่งฟิน: “ช่วยด้วย เฉินเกิงกับโจวสิงเจี่ยนคุยอะไรกัน ฉันเป็นคนบ้านนอกไม่อยากดูช่องการเงิน”]
[หุ่นยนต์: “ดูสิ สองตัวน้อยกำลังทำอะไรกัน แอบแอบแบ่งคุกกี้กินตรงมุม น่ารักจังเลย”]
สาวแขกรับเชิญคนต่อไปชื่อสวี่เมิ่งซวี่ ผมยาว สวมแว่นไร้กรอบ มีกลิ่นอายหนังสือ ใจเย็นและสุภาพ
เสิ่นอู๋คาบคุกกี้แล้วจ้องเธออยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่าเธอดูฉลาดมาก
สวี่เมิ่งซวี่สังเกตเห็นสายตาของเธอ จึงพยักหน้าให้เธอ
เมื่อหนุ่มแขกรับเชิญคนที่สามเดินเข้ามา เสิ่นอู๋เพิ่งจะยืนขึ้นเพื่อหาน้ำดื่ม พอดีเปิดประตูให้
“ฮัลโหล ฉันชื่อลู่เจิง” หัวที่เต็มไปด้วยเหงื่อชื้นโผล่เข้ามา ดูเหมือนเพิ่งขับรถซิ่งกลับมา รอบตัวร้อนแรง ดวงตาเป็นประกายสดใส
เขายิ้มให้เสิ่นอู๋ รอยยิ้มที่ดูมั่นใจและเต็มไปด้วยพลัง
เสิ่นอู๋ยิ้มให้เขาเข้ามา แล้วเดินไปรับน้ำมาดื่ม
กำลังดื่มอยู่ ประตูก็ถูกเคาะอีกครั้ง
“เธอเปิดประตูอีกแล้วนะ” สวี่เมิ่งซวี่สังเกตเห็น น้ำเสียงนุ่มนวล
ในชั่วขณะนั้น ทุกคนหันมามอง
เสิ่นอู๋ยิ้มอย่างอารมณ์ดี: “งั้นฉันยืนตรงนี้เป็นพนักงานต้อนรับเลยดีกว่า มาคนไหนก็เชิญค่ะคุณผู้หญิง คุณผู้ชาย”
เธอจงใจทำน้ำเสียงแปลก ๆ ทุกคนหัวเราะ
เธอดึงประตูเปิด เห็นเป็นสาวแขกรับเชิญคนหนึ่ง จึงยิ้มแล้วยกมือขึ้นอย่างมีแบบแผน: “เชิญคุณหญิงข้างใน…”
“เสิ่นอู๋ ไม่กี่ปีไม่เจอ เธอตกต่ำขนาดนี้เลยเหรอ!”
รอยยิ้มของเสิ่นอู๋หยุดชะงักทันที โอ้ เธอลืมไปได้ยังไง เหลือสาวแขกรับเชิญแค่คนเดียวแล้ว
อีกฝ่ายรูปร่างสวยมาก เสื้อเกาะคอสีเทาฟ้าแลดลายตารางกับกางเกงขายาวสีดำ สวมหมวกแก๊ปสีลินิน ต่างหูโลหะห้อยอยู่หน้าผมหยิกยาว แต่งตัวทันสมัยและประณีต
“ไม่เจอกันนาน” เสิ่นอู๋ยิ้มอีกครั้ง
คนคนนี้ชื่อเซี่ยจือเจียง เป็นนางเอกของโลกนี้ และเป็นศัตรูเก่าของเสิ่นอู๋
เซี่ยจือเจียงส่งเสียง “ฮึ” ใส่เธอ
เมื่อนั่งลงแล้ว เซี่ยจือเจียงแจกของขวัญให้ทุกคน เป็นกล่องลูกกวาดนำเข้าจากต่างประเทศ
เมื่อถึงตาเสิ่นอู๋ เธอยื่นลูกกวาดให้ แต่ต้องพูดเยาะเย้ยพร้อมกัน: “กินได้ไหม?”
คนมีตาดูออกว่าน้ำเสียงนี้มีความคุ้นเคย คล้ายกับเพื่อนสนิทที่จงใจหาเรื่อง เพื่อให้เธอพูดด้วย
แต่เสิ่นอู๋ยังยิ้ม ยิ้มแล้วพูดว่า: “ขอบใจนะ”
เซี่ยจือเจียงไม่พูดอะไร จ้องเธอด้วยดวงตาสีดำใส รู้สึกเหมือนเธอผิดปกติไปบ้าง
เสิ่นอู๋หลบสายตาเธอ เปิดกล่อง สุ่มหยิบลูกกวาดมากินหนึ่งลูก
จุดสนใจในสนามไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ย้ายมาอยู่ที่ทั้งสองคน เฉินเกิงกับโจวสิงเจี่ยนดูเหมือนจะสังเกตเห็นอะไร สายตาค้นหา ลู่เจิงกอดไหล่มองดูเรื่องสนุกอย่างเปิดเผย สวี่เมิ่งซวี่ยิ้มเฉย ๆ ไม่พูด กู้วั่งกำมือตัวเองไม่พูดอะไร
[จางเต๋อเหมย: “ไม่พูดเรื่องอื่น รายการหาคู่ภาคนี้ดีต่อสายตาฉันมาก”]
[ท่านมีพัสดุ※ด่วน: “สาวแขกรับเชิญสองคนนี้รู้จักกันเหรอ? ว้าว ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มีสถานการณ์แบบนี้”]
[เสี่ยวโชวผู้สูงส่ง: “กล้ามเนื้อหน้าอกลู่เจิงใหญ่โต กล้ามเนื้อหน้าอกลู่เจิงใหญ่โต กล้ามเนื้อหน้าอกลู่เจิงใหญ่โต”]
[อย่าด่าฉันฉันจะเสียว: “ตลกมาก ลู่เจิงคุณชายใหญ่มาจากไหน ตื่นขึ้นมาสองตาก็มาดูเรื่องสนุก”]
[บอดี้การ์ดของเสิ่นอู๋: “โอ้ย นกน้อยน่ารักมาก เจอเรื่องก็แค่ยิ้ม”]
[รถบัสคุณยาย: “อึดอัดมากทนไม่ไหวแล้ว ใครก็ได้มาช่วยพวกเขาหน่อย”]
ท่ามกลางความคาดหวังของทุกคน หนุ่มแขกรับเชิญคนสุดท้ายก็มาถึงในที่สุด
สองนาทีต่อมา ความคิดที่ว่า “ไม่มาง่ายกว่า” ก็ผุดขึ้นในใจของทุกคนพร้อมกันโดยไม่ต้องนัดหมาย
เวินยี่อาน อารมณ์ไม่ดีและเห็นแก่ตัว คุณชายใหญ่บนอินเทอร์เน็ตที่มีแฟนคลับหลายล้านคน โด่งดังขนาดนี้ไม่ใช่เพราะเขามีเสน่ห์ แต่เพราะปากของเขาดุเกินไป
เขาเข้าอินเทอร์เน็ตเพื่อมาด่าคน ด่าใครก็ได้ที่เขาไม่พอใจ ดารา นักร้อง คนดัง… ไม่มีใครที่เขาไม่ด่า ครึ่งหนึ่งของแฟนคลับมาด่าเขา อีกครึ่งเป็นคนทั่วไปที่ตามมาสนุกด้วย
คนทั่วไปเวลาพูดความเห็นจริงมักจะถูกแฟนคลับปิดปาก ถ้าเจอเรื่องจริงจัง ก็เสี่ยงถูกตามล่าตัว
แต่เวินยี่อานไม่กลัว เขาเป็นคุณชายตัวจริง ตระกูลเวินเป็นตระกูลเก่าแก่ บรรพบุรุษเคยมีส่วนร่วมในการพัฒนามาตรฐานอุตสาหกรรมบันเทิง ปัจจุบันมีคนในสมาคมอุตสาหกรรมต่าง ๆ มากมาย มีอำนาจในการพูดสูง และในรุ่นนี้มีเขาเป็นลูกชายคนเดียว จึงถูกตามใจจนเป็นแบบนี้
ชาวเน็ตมีคำพูดติดปากเกี่ยวกับเขา “เมื่อไหร่จะได้ใช้ชีวิตแบบเวินยี่อานสักที”, “เวินยี่อานอ่านนิยายกำลังภายในแล้วก็รู้สึกว่าไม่สนุกเลย”
“ที่บ้าอะไรกัน” เวินยี่อานพูดทันทีที่เดินเข้าประตู ทุกคนทักทายเขา แต่เขาถูกเขามองข้ามไป
เขาสั่งให้เจ้าหน้าที่ทันที อย่างเย่อหยิ่งเรียกร้องห้องที่ดีที่สุด สั่งว่าบริเวณห้องของเขาห้ามมีกล้อง และต้องมีคนเฝ้าหน้าประตูตอนกลางคืน ฯลฯ
เจ้าหน้าที่มองผู้กำกับอย่างลำบากใจ ผู้กำกับก็ไม่กล้าขัดใจคุณชายคนนี้
เสิ่นอู๋แอบมองเขาครู่หนึ่ง ผมหยิกสีขาวทอง หน้าตาประณีตสวยงาม ดวงตาแมวโต ริมฝีปากแดง สร้อยคอ แหวน นาฬิกา ล้วนมีราคาไม่ธรรมดา เสื้อผ้าสั่งตัดพิเศษ เป็นคุณชายตัวน้อยจริง ๆ
เมื่อแขกรับเชิญครบแล้ว พิธีกรก็กระโดดออกมา ยิ้มแย้มทักทายกล้อง และนำเข้าสู่ขั้นตอนการจับคู่ห้อง
ที่พักของแขกรับเชิญอยู่ในบ้านสไตล์ยุโรปสองหลัง A และ B ช่วงแรกสาวแขกรับเชิญพักที่ A หนุ่มแขกรับเชิญพักที่ B ช่วงหลังจะมีขั้นตอนการสลับห้อง
การกินข้าว กิจกรรม ฯลฯ จัดที่ A
จากนั้นก็เริ่มเลือกคู่ด้วยตนเอง หมุนเวียนกันรับผิดชอบอาหารเช้า
คนอื่นยังพอว่า แต่เวินยี่อานเพิ่งเข้ามาก็สีหน้าไม่ดี คงไม่มีใครเลือกเขาแน่ ๆ จนถึงที่สุด เจ้าหน้าที่คิดในใจ
ไม่ทันคิด เสียงใสก็ดังขึ้น เสิ่นอู๋ยกมือมองเวินยี่อานแล้วยิ้มพูด: “ฉันยังไม่มีคู่ งั้นเราเป็นคู่กันไหม?”
เวินยี่อานมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอไม่มีแบรนด์อะไรเลย ส่งเสียงเยาะเย้ย ไอ้คนจน
เขาหันหน้าอย่างไม่แยแส ถือว่าเป็นการตกลงอย่างไม่เต็มใจ
วินาทีที่เสิ่นอู๋เอ่ยปาก ริมฝีปากของกู้วั่งขยับ ดูเหมือนอยากจะพูดอะไร แต่พูดไม่ทัน
[ชาวบ้านที่ชอบปล้น: “เวินยี่อานน่ารำคาญไปหน่อยแล้ว เขาคิดว่าตัวเองจะมีคนเลือกมากเหรอ?”]
[ปีศาจวัวผู้งดงาม: “ไม่อยากมาก็อย่ามารายการสิ มาถึงก็ทำหน้าร้ายใส่ทุกคน อยากได้ทั้งอย่างนั้นอย่างนี้ คิดว่าทุกคนเป็นคนรับใช้ของเขาหรือไง?”]
[นางฟ้าตัวน้อยขี้เซ่อ: “คนแบบนี้ยังมีคนคิดว่าน่ารัก เรียกแมว ๆ เบบี๋ ๆ ตาคุณบอดหรือไง?”]
[เจ๊หลิวผู้ค้าส่งคุณปู่เอ: “ฮ่า ๆ ขำฉันขี้แตกเลย คุณชายเวินไปไหนก็โดนด่า แต่ฉันก็จะไม่เลือกเขาเหมือนกัน”]
[บอดี้การ์ดของเสิ่นอู๋: “นกน้อย เธอควรใส่แว่นจริง ๆ แล้ว”]
เสิ่นอู๋ยิ้มตาหยี คุณชายที่แสดงอารมณ์แบบนี้ เอาใจง่ายที่สุด