“ถ่ายไว้! เอาไปทำตัวอย่างรายการ!” ผู้กำกับตื่นเต้น รีบขยับเข้าไปดูภาพจากกล้องวงจรปิดบนหน้าจอคอมพิวเตอร์
ตงอิงอิงสวมชุดนอน จามไปพลางเดินลงบันไดมาจนถึงหน้าห้องของเซี่ยชิงซู่ แล้วเคาะประตู
คนข้างในไม่ตอบ เธอจึงเคาะต่อไปเรื่อย ๆ แถมยังเสียงดังมาก
เคาะจนแขกรับเชิญชายในห้องข้าง ๆ ออกมา สีหน้าไม่สบอารมณ์พลางพูดว่า
“ทำไมเป็นเธอล่ะ? ดึกดื่นป่านนี้จะเสียงดังไปทำไม?”
“ฉัน...” ตงอิงอิงกำลังจะตอบ แต่กลับควบคุมตัวเองไม่ได้ สูดจมูกไปทางเขาแล้วจามเสียงดัง
“ฮัดชิ้ว—!!”
แขกรับเชิญชายรู้สึกเหมือนพื้นสั่นสะเทือน สะดุ้งจนรีบปิดประตูแล้วหดกลับเข้าไปข้างใน
ผู้กำกับดูไปดูมา ก็เริ่มง่วงอีกครั้ง
ตอนแรกคิดจะให้คนไปบอกตงอิงอิงให้พักผ่อน อย่าเคาะประตูรบกวนคนอื่นนอน แต่พอนึกได้ว่านี่เป็นจุดขายของรายการ จึงปล่อยไป
ผู้กำกับนั่งดูอยู่ในห้องบันทึกภาพได้ไม่นาน ก็ฟุบหลับไป
-
-
เช้าวันถัดมา เวลา 5 โมงเช้า
การถ่ายทำเริ่มขึ้น
ทีมงานเคาะประตูห้องของเซี่ยชิงซู่เป็นคนแรก
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นคนที่มีชื่อเสียงในวงการมากที่สุดในที่นี้ แค่ยอมให้เกียรติมาร่วมรายการก็นับเป็นเกียรติอย่างยิ่งแล้ว
มีเขาคนเดียวก็ช่วยให้รายการมีเรตติ้งได้
ผู้กำกับถึงกับหัวเราะทั้งที่หลับอยู่เมื่อคืน เอาแต่พูดว่าจะได้ร่ำรวยแล้ว
คนข้างในเพิ่งจัดการตัวเองเสร็จ พอได้ยินเสียงเคาะประตูก็เดินมาเปิดประตู จัดแขนเสื้อให้เรียบร้อยแล้วสวมแว่น
ทีมงานถึงกับนิ่งงันไปชั่วขณะ