หลวนเค่อเค่อโทรศัพท์หาเฮ่อวี้เหิงโดยตรง
"ฮัลโหล พี่เฮ่อ" เกือบนาทีผ่านไป ปลายสายถึงกดรับ หลวนเค่อเค่อรีบดัดเสียงทันที
พนักงานต้อนรับถึงกับสะท้านไปทั้งร่าง
"พนักงานต้อนรับพวกคุณไม่ให้ฉันเข้านะ ฉันบอกแล้วว่ามาหาพี่เหิงน่ะ~"
ทางเฮ่อวี้เหิงเงียบไปนาน จนหลวนเค่อเค่อได้ยินเสียงหัวเราะของเวินจือหนิงแว่ว ๆ
เธอรู้สึกผิดปกติเล็กน้อยจึงปรับเสียงให้เป็นธรรมชาติขึ้น "คุณลงมารับฉันได้ไหม?"
เฮ่อวี้เหิงตอบมาหลังผ่านไปไม่กี่วินาที "รอ"
หลวนเค่อเค่อมองพนักงานต้อนรับอย่างยโส รอให้เฮ่อวี้เหิงลงมารับ แล้วจะได้ตบหน้าพนักงานต้อนรับ
แต่ไม่คิดว่า คนที่ลงมาคือเวินจือหนิง
"มาแล้วเหรอเค่อเค่อ? ถ้าวันนี้ฉันไม่ได้ว่างมาหาเขาพอดี ก็คงไม่รู้ว่าเธอมาถึงนี่แล้ว มา ทางนี้" เวินจือหนิงดึงเธอพร้อมยิ้มแย้มนำทางขึ้นลิฟต์
พนักงานต้อนรับยิ่งมั่นใจหลังจากได้ยิน หลวนเค่อเค่อก็คือกะหรี่ที่ฉวยโอกาสตอนแฟนตัวจริงและเพื่อนสนิทไม่อยู่ แวะมาหาแฟนของเพื่อนสนิท
"ยังดัดเสียงพูดอีกนะ ยังจะบอกอีกว่าไม่ใช่ยั่วเฮ่อวี้เหิง แฟนตัวจริงของเขาน่ะเสียงหวานเพราะ"
"ไม่คิดว่าใจดีขนาดนี้ยังจะปล่อยเธอเข้าไปอีก"
หลวนเค่อเค่อชะงักฝีเท้า เห็นชัดว่าได้ยินคำของพนักงานต้อนรับ กำลังจะเอาคืน แต่ถูกเวินจือหนิงดึงเข้าลิฟต์
"ทำไมเธอพูดแบบนั้น?" หลวนเค่อเค่อถามจี้ "ที่เธอพูดไปเมื่อกี้ ทุกคนจะคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงไม่ดีที่มายั่วพี่เหิง"