"จะมีอันตรายอะไร? กลางวันแสก ๆ" เฮ่อวี้เหิงพูด "เธอก็เก็บความกังวลของเธอไปซะ"
เวินจือหนิงหันไปมองด้านหลัง ก็ไม่เห็นเงาหลวนเค่อเค่อแล้ว
ลงจากรถ เวินจือหนิงหยิบบัตรออกมาจากกระเป๋า "นี่ ให้เธอ เดี๋ยวเธอเอาไปให้เค่อเค่อ"
"ได้" เฮ่อวี้เหิงรับไปอย่างไม่ยี่หระ
พวกเขามาที่ร้านอาหารสวนแห่งหนึ่ง อาคารสไตล์ฝรั่งหลังเดี่ยวล้อมรอบด้วยต้นไม้เขียวขจี ขึ้นมาถึงชั้นสองมองผ่านกระจกก็เห็นภูเขาชางซาน
ตั้งแต่เดินจากสวนด้านนอกเข้ามาจนถึงข้างในขึ้นไปชั้นบน เวินจือหนิงก็ได้กลิ่นหอมของดอกไม้ตลอดทาง ให้ความรู้สึกผ่อนคลายอย่างประหลาด แถมยังแฝงความโรแมนติกจากบรรยากาศอีกด้วย
เห็นทั้งสองคนมาด้วยกัน บริกรถามเฮ่อวี้เหิงว่า "จะซื้อดอกไม้ให้แฟนสักช่อไหมครับ?"
"ร้านเราดอกไม้ซื้อหนึ่งแถมหนึ่งนะคะ ถือวนถ่ายรูปได้ แต่ราคาค่อนข้างแพง"
เฮ่อวี้เหิงพยักหน้าอย่างถือเป็นเรื่องปกติ
ของถูกจะคู่ควรได้ยังไง
"นี่คือประเภทดอกไม้ของทางร้าน เรามีรูปถ่ายให้ดูด้วยนะคะ เป็นฝีมือลูกค้าที่ถ่ายกันเอง แล้วยินยอมให้เราใช้เป็นตัวอย่างค่ะ"
เวินจือหนิงมองไปทางที่บริกรชี้ แล้วหยิบอัลบั้มรูปในมือเธอมาดู
ใช้ข้อศอกกระทุ้งเฮ่อวี้เหิง "ดูหน่อยซิ ดอกไหนดี"
เฮ่อวี้เหิงปรายตามองผ่าน ๆ "ดอกไม้ก็พอใช้ได้"
พอนางพลิกไปอีกหน้า ก็ชี้ไปที่ดอกไม้ในมือของหญิงสาวคนหนึ่งในภาพ "อันนี้ไม่เลว"
เวินจือหนิงเองก็ถูกใจดอกนี้อยู่ด้วยพอดี จึงบอกบริกรว่า "เอาดอกนี้"