หลวนเค่อเค่อมาหาเพื่อนสนิทที่บ้าน สิ่งแรกที่ถามคือ: "ฉันเลิกกับเฮ่อวี้เหิงแล้ว มีวิธีช่วยกู้คืนให้ฉันไหม?"
"แกต้องช่วยฉันนะเพื่อนรัก ถ้าฉันได้เป็นคุณหนูใหญ่ จะไม่ลืมส่วนของแกแน่"
เพื่อนสนิทมองแขกไม่ได้รับเชิญคนนี้ หัวเราะเย็น: "ถ้าแกได้เป็นคุณหนูใหญ่ คนแรกที่แกจะตัดสัมพันธ์ก็คือฉันล่ะสิ"
"ฉันก็ซวยเหมือนกัน เพิ่งจะมาเห็นแจ้งตอนนี้ ก่อนหน้านี้ที่บาร์ แกคุกเข่าอ้อนวอนเวินจือหนิงอย่างต่ำต้อยขนาดนั้น มีแค่ฉันที่ยืนอยู่ข้างแก แต่ผลสุดท้าย แกกระทั่งศักดิ์ศรีก็ไม่เอา แล้วก็ตามพวกนั้นไปอีก"
"พอมีเรื่องก็เพื่อนรักนู่นเพื่อนรักนี่ ให้ฉันคิดวิธี ให้ฉันช่วย ฉันบล็อกแกมาตั้งนานก็ไม่ถามว่าทำไม มาถึงบ้านก็เรื่องผู้ชายอีก"
"ฉันพูดตามตรงเลย แกไม่มีทางได้เป็นคุณหนูใหญ่ คนตาดีย่อมรู้ว่าเวินจือหนิงคือคนที่เฮ่อวี้เหิงชอบ ส่วนแก? เป็นแค่ตัวเร่งปฏิกิริยาความรู้สึกของพวกเขาก็เท่านั้น"
"เห็นแกพยายามสุดชีวิตเพื่อจะแทรกเข้าไปในกลุ่มของพวกเขา พวกเขาก็พูดลับหลังกันว่าแก ไอ้โง่"
"ยังเป็นแฟน ยังเลิกกัน ยังอยากคืนดี นี่แค่เป็นส่วนหนึ่งของเกมกามของเฮ่อวี้เหิงกับเวินจือหนิง อย่าฝันกลางวันเลย"
"แกไม่มีงานไม่ใช่เหรอ รีบไปหางานที่ต่างประเทศเถอะ เมือง A ต้องไม่มีที่ของแกแน่"
เพื่อนสนิทยิ่งพูดยิ่งคึก ไม่ได้เห็นสีหน้าที่ดำคล้ำขึ้นเรื่อย ๆ ของหลวนเค่อเค่อ
หลวนเค่อเค่อค่อย ๆ เดินเข้าใกล้เธอ แล้วหยิบเชือกจากกระเป๋า พันคอคนตรงหน้าแน่นทันที