-
ช่วงนี้เหล่านักศึกษามหาวิทยาลัย A พบว่า เจียงจี้เฮ่ รุ่นพี่ปีสี่ที่กำลังจะออกไปฝึกงาน เอาแต่ตามหาแฟนสาว เวินจือหนิง อยู่ตลอด
ไม่ว่าจะเป็นสนามกีฬา ป่าละเมาะ ห้องเรียน โรงอาหาร ล้วนเห็นเงาของทั้งคู่
พอมีโอกาส เจียงจี้เฮ่ก็จะโอบกอดเวินจือหนิงแน่น ไม่ยอมปล่อย ราวกับจะติดหนึบไม่ห่าง
สายตาจับจ้องอยู่ที่เธอ ขยับตามเธอไปทุกที่
เห็นได้ชัดว่าอยู่ในช่วงคลั่งรักอย่างแรง
ดูสิ วันนี้ก็ตามมาเรียนกับแฟนสาวอีกแล้ว
วิชานี้ค่อนข้างสำคัญสำหรับเวินจือหนิง เจียงจี้เฮ่จึงนั่งข้างเธอ คอยอยู่เงียบ ๆ บางครั้งก็ก้มศีรษะลงมาจดบันทึกไปด้วยกัน
อาจารย์เห็นภาพนั้นเข้า ก็เรียกให้เขาลุกขึ้นตอบคำถาม
เขาตอบได้อย่างคล่องแคล่ว ถูกต้อง
อาจารย์อดไม่ได้ที่จะหยอกล้อศิษย์คนโปรดตรงหน้า: “ในเมื่อนายรู้หมดแล้ว ทำไมไม่สอนแฟนนายเองล่ะ?”
เวินจือหนิงนั่งเงียบ
ตั้งแต่ช่วงเสี้ยววินาทีที่เจียงจี้เฮ่หยุดชะงักไม่ตอบ เธอก็รู้แล้วว่าเขากำลังคิดถึงเรื่องบางอย่างเช่นเดียวกับเธอ
หลังเลิกเรียน
เจียงจี้เฮ่จูงมือเวินจือหนิงไปโรงอาหาร
“หนิงหนิงคิดอะไรอยู่?” เขาเอียงคอเหลือบมองคนใจลอยข้างกาย
“เปล่าหรอก” เธอทำท่าทางจริงจัง
เจียงจี้เฮ่ยืนต่อแถวที่หน้าต่างกับเธอ พอได้ยินก็บีบแก้มเธอ ก้มมองคนตรงหน้า
“หนิงหนิงคิดถึงคำพูดของอาจารย์เมื่อกี้ แล้วก็คิดถึงตอนที่พี่สอนหนิงหนิง แล้วจู่ ๆ ก็จูบหนิงหนิงใช่ไหม”
หลังจากคบกัน เจียงจี้เฮ่มักจะสอนการบ้านเวินจือหนิง แล้วจู่ ๆ ก็เผลอจูบเธอขึ้นมาดื้อ ๆ