ตอนนี้เมือง B เป็นที่แรกที่เกิดการระบาดของซอมบี้ ส่วนพื้นที่อื่น ๆ ลองใช้โทรศัพท์ตรวจสอบดูแล้ว แต่กลับไม่มีข้อมูลแม้แต่น้อย
การระบาดของซอมบี้ในเมือง B ยังไม่รุนแรงนัก น้ำประปากับไฟฟ้าก็ยังไม่ถูกตัด
ดังนั้นตลอดทาง พวกเขาจึงเดินทางได้อย่างราบรื่น
แผนของกู้หนานอวี่คือขึ้นรถไฟกลับเมือง A อยู่ให้ห่างจากเมือง B แล้วปล่อยให้พวกผู้เชี่ยวชาญจัดการที่นั่น
รถแล่นไปไกลขึ้นเรื่อย ๆ ขณะที่เวินจือหนิงกำลังสงสัยว่ารถยังมีน้ำมันได้อย่างไร จู่ ๆ รถก็หยุดลง
คนขับที่นั่งอยู่ด้านหน้าหันกลับมาแล้วพูดเสียงเบา «หัวหน้า รถน้ำมันหมดแล้วครับ»
เวลานี้ฟ้ามืดแล้ว บนถนนแทบไม่มีรถอยู่เลย
ขณะที่กู้หนานอวี่กำลังจะลงไปหาน้ำมัน ก็มีรถสีดำอีกคันแล่นเข้ามา
ชายสองคนในรถลงมาแล้วเดินเข้ามาถามพวกเขา «มีอะไรให้ช่วยไหม?»
ระหว่างถาม สายตาของทั้งคู่ก็แอบมองเวินจือหนิงที่นั่งอยู่ด้านหลังเป็นระยะ
ตอนนี้คนธรรมดาในเมือง B ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น มีเพียงข้อความหนึ่งที่แจ้งให้ทราบว่าในช่วงนี้ห้ามออกจากบ้าน งดทำงาน งดไปเรียน และต้องอยู่แต่ในบ้าน
ส่วนครอบครัวคนรวยที่ได้รับข้อความและรู้สถานการณ์ ต่างก็เก็บข้าวของเตรียมหนีไปตั้งนานแล้ว
คนที่พบเห็นระหว่างทางไปสถานีรถไฟล้วนเป็นผู้มีอำนาจและคนใหญ่คนโต
พวกเขาแอบบอกเป็นนัยว่ารถมีน้ำมัน แต่ถ้าอยากให้ช่วยก็ต้องมีผลตอบแทน
เวินจือหนิงมองชายทั้งสอง ดวงตาไร้ความรู้สึก ทว่าบนใบหน้ากลับมีรอยยิ้ม เธอยิ้มให้พวกเขา