เสินเฉิงเย่านิ่งงันไปชั่วขณะ
ช่วงนี้เขา...เหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ
จ้าวอิงฮวาจ้องหมอเท้าเปล่าด้วยสายตาเป็นศัตรู "แกเป็นหมอเถื่อนหัวดำใจดำ ลูกฉันเป็นผู้ชายนะ จะท้องได้ยังไง แกต้องคิดร้ายกับลูกฉันแน่ๆ! แกอิจฉาที่ฉันมีลูกชายที่ดีขนาดนี้!"
เสินลี่ซิงก็พูดเสริมอีกคน "ขอบอกไว้นะ ลูกหลานตระกูลเสิน ไม่ก่อเรื่อง แต่ก็ไม่กลัวเรื่อง!"
หมอเท้าเปล่ารีบร้อนขึ้นบ้าง "ผมเป็นหมอมามากกว่าสามสิบปี ป้าลุงก็รู้จักผมดี จะให้จับชีพจรพลาดง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไง?"
เสินเฉิงเย่าสูดหายใจลึก รู้สึกไร้สาระอย่างสุดซึ้ง ก่อนจะเผลอสำลักออกมาโดยไม่รู้ตัว
จ้าวอิงฮวาพุ่งเข้าไปกอดลูกชาย ร้องไห้โฮ "ลูกแม่สุดที่รักเอ๊ย—อย่าทำให้แม่ตกใจนะ—"
เสินเฉิงเย่าไม่สบายอยู่แล้ว พอถูกแบบนั้นก็ยิ่งแย่ลงไปใหญ่
"แม่ อย่ามาจับผม"
หมอเท้าเปล่าส่ายหัว "เห็นไหมล่ะ นี่มันอาการคนท้องชัดๆ"
เสินเฉิงเย่าสายตาดุดัน
เป็นไปได้ยังไงกัน!
เขาอยู่ในโลกนี้มายี่สิบปีแล้ว จะไม่รู้เรื่องพื้นฐานแค่นี้ได้ยังไง ผู้ชายจะท้องได้อย่างไร!
ไม่ต้องพูดถึงโลกนี้เลย ต่อให้เป็นโลกเดิมของเขา เขามีคู่ชีวิตมากมาย ลูกก็มีเป็นโขยง ยังไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน!
แต่...
แต่ร่างกายมันตอบสนองออกมาแบบนี้ จะโกหกคนได้ยังไง...
เสินเฉิงเย่าจ้องไปที่หมอ "ฉันจะทำแท้งเด็กคนนี้!"
นี่มันสัตว์ประหลาด สัตว์ประหลาด!
เขาผู้ยิ่งใหญ่ขั้นข้ามเคราะห์ ศิษย์เก่าสำนักกระบี่ ผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งในวงการฝึกตน จะไม่มีทางยอมรับเจ้าสัตว์ประหลาดนี่เด็ดขาด!
สองตาคนแก่ช่วยกันประคองเสินเฉิงเย่าคนละข้างด้วยความเวทนาเป็นที่สุด
เสินลี่ซิงล้วงเศษเงินและคูปองอาหารออกมาจากกระเป๋า ยัดใส่มือหมอเท้าเปล่าอย่างไม่ลังเล แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน "เหลวังเอ๊ย ถือว่าฉันขอร้องล่ะกัน เรื่องนี้ห้ามไปแพร่ให้ใครรู้เด็ดขาดนะ ลูกชายฉันยังไม่ได้แต่งเมีย ถ้าหมื่นเสียชื่อเสียงไม่ได้"
"ใช่ๆ" จ้าวอิงฮวาเลิกท่าทีดุร้ายลงทันที พลางอ้อนวอน "เด็กคนนี้เอาไว้ไม่ได้ หลานฉันเป็นผู้ชาย จะไปคลอดลูกได้ยังไง"
หมอพูด "ผมเก็บเป็นความลับให้ได้ แต่พวกคุณแน่ใจเหรอว่าจะไม่เอาเด็กคนนี้? การทำแท้งผมน่ะไม่กล้าทำให้หรอก อุปกรณ์ที่นี่ไม่พร้อม เดี๋ยวจะเกิดเรื่อง..."
หมอเท้าเปล่าเปลี่ยนเรื่องทันที "อีกอย่าง ลูกชายคุณ...อาจจะไม่ค่อยแข็งแรง ถ้าต่อให้แต่งเมีย ก็ไม่แน่ว่าจะมีลูกได้นะ นี่อาจจะเป็นเชื้อสายเดียวของลูกชายคุณก็ได้ ต้องคิดให้ดี"
จ้าวอิงฮวาตกใจจนทรุดลงนั่งกับพื้น "แกพูดบ้าๆ อะไร! ลูกชายฉันหน้าตาหล่อเหลาขนาดนี้ จะไป...ได้ยังไง!"
หมอเท้าเปล่ามองเสินเฉิงเย่าอย่างเงียบๆ ก็จริงอยู่ว่าหน้าตาหล่อเหลาไม่เหมือนใคร เหมือนเด็กเมืองที่ถูกเลี้ยงมาอย่างดี ไม่เหมือนเด็กบ้านนอกพวกนี้เลยสักนิด
เสินลี่ซิงตั้งสติได้ดีกว่าจ้าวอิงฮวา เขามองหมอเท้าเปล่าด้วยความหวังเต็มเปี่ยม แล้วถาม "หลานฉันคนนี้น่ะ...เป็นผู้ชายหรือผู้หญิง?"
หมอเท้าเปล่าส่ายหัว "อันนี้ผมไม่รู้หรอก แต่เหลาเสินเอาลูกผู้หญิงลูกผู้ชายก็เหมือนกันนั่นแหละ"
"จะเหมือนกันได้ยังไง!" เสินลี่ซิงเถียง "ผู้ชายต่างหากถึงจะสืบสกุลได้"
เสินเฉิงเย่าหน้าดำคล้ำเหมือนก้นหม้อแล้ว เขาทำกรรมอะไรไว้ ฟ้าถึงได้ลงโทษแบบนี้
ถูกฟ้าผ่ามาที่โลกนี้ก็ไม่ว่ากัน ยังต้องมาโดนหาว่า...ไม่แข็งแรงอีก
ตลก! ถ้าเขาไม่แข็งแรง แล้วลูกๆ หลายร้อยคนของเขาจะโผล่มาจากหินได้ยังไง?
หมอเถื่อน หมอเถื่อนจริงๆ!
สังคมที่มีกฎหมายนี่แหละที่ช่วยชีวิตแกไว้!
"เด็กคนนี้ทำแท้งไม่ได้จริงๆ เหรอ?" เสินเฉิงเย่ายังไม่ลดละถามอีกครั้ง
"ผมก็แค่รักษาอาการปวดหัวตัวร้อนได้ ที่เหลือผมช่วยไม่ได้จริงๆ ต้องไปโรงพยาบาล แต่โรงพยาบาลใหญ่ๆ น่ะ..."
หมอเท้าเปล่าไม่พูดต่อ แต่เสินเฉิงเย่ารู้ดี
ถ้าไปโรงพยาบาลใหญ่ ยังไงก็ต้องถูกมองว่าเป็นตัวประหลาด ชื่อเสียงพังพินาศแน่นอน
ไม่รู้ว่าโลกนี้ยังมีคนในวงการฝึกตนหรือเปล่า ถ้ามีล่ะก็...
ไม่ได้! ฐานะของเขาในฐานะปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ จะให้ใครมารู้ไม่ได้เด็ดขาด!
"หรือว่า..." เสินลี่ซิงมองลูกชายที่กำลังสิ้นหวัง พูดอย่างระมัดระวัง "เย่าจู่เอ๊ย หรือว่าจะคลอดออกมาดีกว่า นี่อาจจะเป็นลูกคนเดียวที่แกจะมีได้ก็ได้ แกต้องให้ตระกูลเสินเรามีทายาทสืบต่อสักคนนะ"
เสินเฉิงเย่ายังไม่ทันพูดอะไร จ้าวอิงฮวาก็เถียงกับเสินลี่ซิงเป็นครั้งแรก "แกมันใจร้าย นั่นมันลูกชายแท้ๆ ของแกนะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาจะทำยังไง!"
"แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ? ตอนนี้ยังมีวิธีที่ดีกว่านี้อีกเหรอ? ถ้าไปทำแท้งที่โรงพยาบาลใหญ่ แกจะให้ตระกูลเสินเรา ให้หน้าลูกชายแกไปไว้ที่ไหน"
จ้าวอิงฮวารู้ดีว่ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ จึงพึมพำอะไรไม่รู้จะพูดยังไง
"แต่...แต่ลูกชายฉันเป็นผู้ชายนะ..."
เสินเฉิงเย่ามองพ่อแม่ที่มีสีหน้าแสนยุ่งยาก แล้วร้องไห้ในใจ "พ่อ แม่ พวกท่านพูดอะไรกันอยู่เนี่ย!"
จ้าวอิงฮวาร้องไห้ "ลูกเอ๊ย มันก็ไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ"
"มันไม่น่าเป็นไปได้..." เสินเฉิงเย่าขมวดคิ้ว "ผมแน่ใจว่าตัวเองเป็นผู้ชาย และผมก็ไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิง..."
ไม่สิ
เคยสิ
ผู้หญิงเลวคนนั้นที่กินเขาจนเกลี้ยงแล้วหนีไป!
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้หญิงคนนั้นชื่ออะไร แต่ตอนนี้กลับมีลูกให้เขา
ต้องเป็นความผิดของผู้หญิงคนนั้นแน่ๆ หรือบางทีผู้หญิงคนนั้นอาจจะไม่ใช่คนปกติ มีพลังวิเศษอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาท้องได้
เสินเฉิงเย่ากำหมัดแน่น โกรธแค้นอยู่ในใจเป็นอย่างมาก
"พ่อ แม่ กลับบ้านก่อน" อยู่ต่อตรงนี้ก็ไม่มีประโยชน์ ไหนๆ เจ้าตัวแสบนี้ก็ทำแท้งไม่ได้แล้ว ก็ต้องปล่อยมันไปก่อน
จ้าวอิงฮวากับสามีรีบประคองเสินเฉิงเย่าคนละข้าง เสินลี่ซิงยังหันไปกำชับหมอเท้าเปล่าอย่างลับๆ "เหลวัง เรื่องนี้ห้ามแพร่ไปเด็ดขาดนะ"
"วางใจได้ ปากฉันแน่นเสมอ"
เมื่อได้คำมั่นจากหมอ เสินเฉิงเย่าจึงรู้สึกโล่งใจขึ้นเล็กน้อย
กลับถึงบ้าน
ทั้งสามคนเพิ่งเดินมาถึงหน้าประตู เสินกวงจงที่ได้ยินเสียงก็ดึงเมียเดินออกมา สีหน้าดีใจสุดขีด
"แม่ ซีวซิ่วของเราน่าจะท้องแล้ว ผมกำลังจะพาซิ่วซิ่วไปหาหมอที่ปากหมู่บ้านอยู่พอดี"
เสินเฉิงเย่าตอนนี้ได้ยินคำว่า "ท้อง" ก็เครียดไปหมด สะบัดมือพ่อแม่แล้วหน้าดำคร่ำเครียดเดินกลับห้องตัวเองไป
เสินกวงจงชินชากับเรื่องแบบนี้แล้ว
น้องชายถูกตามใจมาตั้งแต่เด็ก อารมณ์ร้าย นานๆ เขาก็ชินแล้ว
จ้าวอิงฮวาเห็นลูกชายคนเล็กเดินไปแล้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลแต่ไม่กล้าแสดงออก ทำได้แค่ยิ้มฝืนๆ "ท้องแล้วเหรอ ดีจัง ไปตรวจเร็วเข้าเถอะ"
หวังซิ่วซิ่วไม่ทันสังเกตความผิดปกติของพ่อแม่ เอามือลูบท้องด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง "แม่ ระยะนี้หนูชอบกินของเปรี้ยวจัง หนูว่าเด็กในท้องน่าจะเป็นผู้ชายแน่ๆ"
เสินกวงจงยืนหัวเราะอย่างโง่ๆ อยู่ข้างๆ "ซิ่วซิ่ว เธอต้องให้ตระกูลเสินเรามีลูกชายตัวใหญ่ๆ อีกคนนะ"
พอได้ยินว่าเป็นผู้ชาย จ้าวอิงฮวาก็ดีใจจากใจจริง ให้เสินลี่ซิงแจกเงินห้าเจียวให้สองคน "แม่คืนนี้จะต้มไข่ให้กิน"
หวังซิ่วซิ่วพูดจาหวานปาก "ขอบคุณแม่ค่ะ หนูจะต้องเพิ่มลูกชายตัวใหญ่ให้ตระกูลเราอีกคนแน่นอน"
ส่งสองสามีภรรยาเสินกวงจงไปแล้ว สองตาคนแก่ก็รีบไปดูลูกชายคนเล็กทันที
เสินเฉิงเย่านั่งอยู่ข้างเตียง เอามือลูบท้องเบาๆ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
การไปโรงพยาบาลใหญ่ก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว เสินเฉิงเย่าที่ถูกความคิดแบบเก่าๆ ในที่นี้ครอบงำอยู่ คิดว่าตัวเองเป็นผู้ชาย เขาเห็นแก่หน้า และไม่อยากถูกมองว่าเป็นตัวประหลาด
การออกกำลังกายหนักๆ หรือชกท้องเพื่อให้แท้งก็ทำไม่ได้อีก เขาสงสารตัวเองเหลือเกิน
ปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งวงการฝึกตนที่ถูกตามใจ และเจ้าชายน้อยแห่งชนบท จะยอมให้ตัวเองบาดเจ็บแม้แต่นิดไม่ได้เด็ดขาด
คิดไปคิดมา วิธีที่ดีที่สุดก็คงมีแค่คลอดเจ้าสิ่งนี้ออกมาเท่านั้น
"เย่าจู่ ลูกมีแผนยังไง?" จ้าวอิงฮวามองลูกชายอย่างระมัดระวัง แล้วถามเสียงเบา
"คลอดออกมา"