ตอนนี้เธอยังไม่ค่อยอยากสนใจแชทนัก จึงเพียงจ้องเขม็งใส่แวบหนึ่งอย่างขึงขัง
จากนั้นก็เอาหางพันรอบตัวเองหนึ่งรอบ ปลายหางยังแกว่งดุ๊กดิ๊กอีกด้วย
“เอาละ ๆ ลูกสัตว์อะไรกัน นอนแล้ว ๆ”
ในแชทมีข้อความหยอกล้อกันผ่านไปหลายข้อความ ทั้ง “ราตรีสวัสดิ์ เจ้าตัวน้อยมังกร” และ “ขอให้ฝันดี”
เวินหลิงขดตัวเข้าไปในผ้าห่ม ซุกคางลงบนขนนุ่มของเวินแมวเหมียว แล้วค่อย ๆ หลับตาลง
เวินแมวเหมียวสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ผ่อนคลายของเธอ จึงขดตัวเป็นก้อนขนเช่นกัน ก่อนจะค่อย ๆ จมสู่ห้วงนิทรา
หิมะด้านนอกของรถบ้านยังคงโปรยปราย ระบบนำทางอัตโนมัติพารถแล่นไปข้างหน้าอย่างราบรื่น
ขณะเดียวกัน ในดินแดนดวงดาวอันกว้างใหญ่ไพศาล ซึ่งอยู่ห่างจากโลกออกไปไม่รู้กี่ปีแสง
ภายในหอประชุมแห่งถิ่นฐานเผ่ามังกร เหล่าผู้อาวุโสหลายคนนั่งล้อมโต๊ะกลมขนาดใหญ่ โดยสวมเสื้อคลุมยาวหนาหนัก
สิ่งปลูกสร้างภายในหอประชุมล้วนก่อขึ้นจากผลึกหินสีน้ำเงินเข้ม โดมใสด้านบนมีแสงเงาพร่างพรายเคลื่อนไหวราวกับทางช้างเผือก
ตรงกลางโต๊ะกลมมีม้วนบันทึกพงศาวลีลอยอยู่ เปล่งแสงเรืองรองจาง ๆ
ตรงพื้นที่ว่างท้ายม้วน เพิ่งมีชื่อใหม่ประทับลงไป นั่นคือ เวินหลิง
ผู้อาวุโสเผ่ามังกรผู้หนึ่งซึ่งผมขาวโพลนยื่นมือออกไป ค่อย ๆ ปิดบันทึกพงศาวลีลง
“สายเลือดตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว ลูกสัตว์อิงหลงได้รับการบันทึกลงในบันทึกพงศาวลีอย่างเป็นทางการ”
ผู้อาวุโสอีกคนที่ดูอ่อนวัยกว่าเอนหลังพิงเก้าอี้ วางมือประสานกันไว้บนโต๊ะ
“ก่อนหน้านี้เรายื้อกับทางสหภาพมานานขนาดนี้ ตอนนี้สายเลือดของเธอถูกปลุกขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว ถึงเวลาพิจารณาขั้นต่อไปเสียที”