เวินหลิงยังคงก้าวเดินต่อ ตอบกลับไปตามสบาย
“หมายเลขอะไร?”
หลินเชินย่อตัวลง ใช้ไฟฉายส่องป้ายโลหะที่ด้านข้างของหุ่นยนต์
“【ขบวนแดนเทา·หน่วยรักษาความปลอดภัยประจำขบวน·ระดับซี】 สลักไว้ลึกทีเดียว น้ำแข็งยังกลบไม่มิดเลย”
ฝีเท้าของเวินหลิงชะงัก เธอหันกลับไปมองหุ่นยนต์ตัวนั้น ข้อความลอยก็ปรากฏขึ้นทันทีที่เธอหยุด
【ชีสย่างจักรวาล】: หุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยของขบวนแดนเทาเหรอ? ปลดประจำการแล้วไม่เอากลับไปด้วยหรือไง?
【ปลาเค็มตุ๋น】: ตอนนั้นสหภาพถอนตัวกันรีบร้อนขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงกับไม่เก็บหุ่นยนต์กลับไปด้วย?
【บริการครบวงจร】: นั่นคือหุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยประจำขบวนแดนเทา หลังปลดประจำการก็ถูกทิ้งไว้ที่นี่
【ราชาแห่งการเบี้ยวนัด】: ขนาดหุ่นยนต์ยังไม่เอาไปด้วย ตอนถอนตัวจากสถานีนี้คงรีบกันน่าดู
【แมงกะพรุนทะเลลึก】: แถบผนึกระดับซีแบบนี้โดยทั่วไปเป็นชิ้นส่วนอุตสาหกรรมธรรมดา ไม่ได้มีมูลค่าอะไรนัก
【เป๊ปซี่หวานไป】: แล้วหัวขบวนล่ะ? หัวขบวนก็เป็นของขบวนแดนเทาเหมือนกันหรือเปล่า?
【นักวิจัยเผ่ามังกรเอ】: ถ้าหัวขบวนยังอยู่ที่นี่ ก็แสดงว่าซากบางส่วนของขบวนแดนเทาอาจถูกทิ้งไว้จริง ๆ ไม่ได้ลากกลับไป
เวินหลิงอ่านข้อความลอยอยู่สองสามบรรทัด ไม่ได้รีบเดินต่อ แต่ยืนรอให้หลินเชินลุกขึ้นก่อน
ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้สนใจข้อความลอยมากนัก จึงรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง
“ขบวนแดนเทา? นั่นคืออะไร...”
หลินเชินลุกขึ้น ปัดฝุ่นออกจากมือ
“ก่อนหน้านี้มีข้อความลอยพูดถึง เป็นเรือขนส่งสินค้าที่หายสาบสูญไป”