เธอเงยหน้ามองรถที่ผ่านการอัปเกรดแล้ว หูขยับอย่างสนใจ
“โอ้ รถบ้านเลเวล 1 เหรอ?”
“โชคดีนี่ ช่วงเริ่มต้นวันที่สองก็อัปเกรดได้แล้ว มีไม่กี่คนหรอก”
“ฮิฮิ~”
เวินหลิงเปิดประตูรถบ้าน เปิดช่องเก็บของของเป้มิติ แล้วยัดของส่วนหนึ่งเข้าไป
ตอนนี้เป้มิติของเธอมีสามช่อง แต่ละช่องจุได้หนึ่งลูกบาศก์เมตร
ก่อนหน้านี้เก็บของไว้ไม่น้อย ทั้งวัสดุทะลวงขีดจำกัด ชิ้นส่วนยานพาหนะ แล้วก็พวกของจิปาถะ
ตอนที่เธอยัดข้าวอุ่นเร็วกับน้ำแร่ที่ซื้อใหม่เข้าไป ช่องแรกก็เห็นได้ชัดว่าเต็มแล้ว
เธอยัดน้ำใสกลั่นปราณกับผลึกแก่นปราณ ชิ้นส่วนอัปเกรดยานพาหนะ และชุดปฐมพยาบาลเข้าไปในช่องที่สอง ช่องนี้ก็แทบถูกอัดแน่นในทันที
ส่วนพวกกระดาษชำระ ทิชชูเปียก ชุดทำความสะอาด ผ้าพันแผล และไฟฉาย เวินหลิงมองช่องที่สาม
ในนั้นมีของเบ็ดเตล็ดอยู่แล้ว พอยัดเสร็จก็อัดแน่นเต็มทุกซอกมุม เป้มิติทั้งใบไม่สามารถใส่ของอะไรได้อีก
“เต็มแล้ว เต็มแล้ว”
เวินหลิงปัดมือแล้ววางของที่เหลือสองสามห่อบนชั้นในพื้นที่เก็บของของรถบ้าน
“ดีนะที่รถฉันใหญ่ ไม่งั้นก็ไม่มีที่เก็บจริง ๆ”
ฮุยฮุยยืนพิงข้างประตูรถ มองเธอทำนั่นทำนี่ หางแกว่งสบาย ๆ อยู่ด้านหลัง
“เป้มิติพออัปเกรดเพิ่มความจุก็จะใหญ่ขึ้นเยอะ ตอนนี้เธอคงมีช่องไม่เย็น พอจำนวนช่องเพิ่มขึ้นทีหลังก็มีที่เก็บแล้ว”