[ขำตายแล้ว]ลงมือเร็วมาก ผ่านไปไม่ถึงสิบนาที ไฟแจ้งเตือนจากเทรดดิงเฮาส์ก็สว่างขึ้น
เวินหลิงกดเปิดเพื่อยืนยันรับ พัสดุหนึ่งชิ้นปรากฏในรายการสิ่งของของเธอ
เปิดออกดู ข้างในเป็นเนื้อสไลซ์เรียบร้อย ได้กลิ่นเกลือกับเครื่องเทศจาง ๆ คละเคล้ากัน
เวินแมวเหมียวกระโจนออกมาแล้ว นั่งยอง ๆ อยู่ที่ขอบเคาน์เตอร์ห้องครัว
อุ้งเท้าหน้าสองข้างวางพาดบนพื้นเคาน์เตอร์ ดวงตาจ้องเป๋งไปที่เนื้อบนเขียง แถมยังร้อนใจหมุนวนอยู่กับที่สองรอบ
เวินหลิงก้มลงมองมัน เจตนาใช้ปลายมีดตวัดเนื้อดิบชิ้นเล็กขึ้นมาแกว่งไปมาตรงหน้ามัน แล้วดึงกลับมาทางตัวเอง
เวินแมวเหมียวชะโงกหัวตามเนื้อชิ้นนั้นไปดมสองที ไม่ถึง
เลยยื่นตัวออกไป พุ่งเข้าใส่ข้างหน้า 'ปุ๋ง' หนึ่งกอดปลายหางเวินหลิงไว้แน่น
ขาสั้นสี่ข้างพันรอบหาง ร่างเล็กทั้งร่างห้อยแกว่งไปมา
เวินหลิงถูกมันถ่วงหางให้ตึงลง หลุดขำออกมาอย่างอดไม่อยู่
"พอแล้ว ๆ ให้เอ็ง ให้เอ็ง"
นางเด็ดเนื้อชิ้นเล็กทิ้งให้ เวินแมวเหมียวปล่อยหางกระโดดลงมาคาบไว้ทันที หดตัวไปอยู่มุมเคาน์เตอร์เงียบ ๆ เริ่มกิน ปลายหางสะบัดชี้ขึ้นนิดเดียว
เวินหลิงวางเนื้อสไลซ์ลงบนเขียงต่อ เสียงของ[ขำตายแล้ว]ดังมาจากวอยซ์
"เมื่อกี๊ตัวนั้นสัตว์เลี้ยงเอ็งเรอะ?"
"อ้อ ดูเหมือนเป็นกระรอก เก็บได้บนไฮเวย์"
"อืม แล้วเนื้อได้รับรึยัง? ทางนั้นหม้อน้ำเดือดยัง? น้ำเดือดแล้วก็ใส่เกลือนิดนึงกับพริกป่นลงรองพื้นก่อน อย่าใส่เยอะ ไม่งั้นน้ำซุปจะขม"