เวินหลิงขับต่อไปอีกสักพัก ระหว่างทางก็เก็บหีบสมบัติได้อีกสองกล่อง
กล่องไม้หนึ่งใบกับกล่องธรรมดาหนึ่งใบ
กล่องไม้เปิดได้เศษเหล็กหนึ่งชิ้นกับทิชชูเปียกหนึ่งห่อ กล่องธรรมดาเปิดได้ถั่วเปลือกแข็งถุงเล็กหนึ่งถุงกับผ้าพันแผลหนึ่งม้วน
“ก็ยังดีนะ”
เธอพึมพำประโยคหนึ่ง แล้วเก็บของเข้าอินเวนทอรี่ กลับมาที่ห้องคนขับแล้วขับต่อไปอีกช่วงหนึ่ง
ฟ้ามืดลงเรื่อย ๆ ลมก็แรงขึ้นทุกที
ข้างทางส่วนใหญ่เป็นที่รกร้าง แม้แต่หญ้าสักกอก็ยังหายาก
ข้างทางก็ไม่มีหินก้อนใหญ่พอดีสักเท่าไหร่ หาที่หลบลมดี ๆ แทบไม่ได้แล้ว
เวินหลิงขับต่อไปอีกหลายกิโลเมตร ในที่สุดหลังจากขับมาไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ ก็มองเห็นหินก้อนมหึมาก้อนหนึ่ง
เธอเร่งความเร็วขึ้นทันที จอดรถบ้านไว้ข้างหินก้อนนั้น
ดับเครื่องยนต์แล้ว ในห้องโดยสารก็เงียบลง
เสียงลมถูกปิดกั้นอยู่นอกรถ เหลือเพียงไออุ่นจากเครื่องยนต์ที่ค่อย ๆ จางหายไป
เธอพักพิงเบาะอยู่สักพัก แล้วดึงแผงควบคุมออกมากำลังตรวจสอบทรัพยากร
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของช่วงเริ่มต้น พรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่แน่ ต้องรู้ฐานทรัพยากรให้ชัดเจนก่อน
ข้าวอุ่นเร็ว: มากกว่าห้าสิบมื้อ
น้ำแร่: มากกว่าสามสิบขวด
แผ่นเจลให้ความอบอุ่น: สองห่อ สิบแผ่น
เจลอุ่นมือ: สองอัน
ศิลาอุ่น: สองก้อน
ผ้าห่มฉุกเฉิน: หนึ่งผืน
เสื้อแจ็กเก็ตกันหนาวแบบหนาพิเศษ: หนึ่งตัว
น้ำมัน: เกือบสี่ถัง
ยันต์เพิ่มความอบอุ่น: หนึ่งแผ่น